Slettnes.
Zondag 28 juni.
Gelukkig was het mooi weer vandaag dus hebben we het laatste stukje naar de vuurtoren van Slettnes ook maar gereden. Een kort maar mooi ritje. Na 20 km kom je bij Gamvik, dit dorpje is groter dan we in herinnering hadden. Daar moet je doorheen rijden en dan nog een paar km naar de vuurtoren en nog weer even verder zijn dan langs een onverharde weg door het natuurreservaat een paar parkeerplaatsen.
We waren hier al om elf uur en konden nog een plaatsje uitzoeken. Je kijkt overal op zee en ook zie je de vuurtoren. Nu, vanavond staan alle drie de P’s vol, in totaal 14 campers. Is niet zoveel, je moet hier dan ook op tijd zijn.
Vanmiddag zijn we een wandeling over de heuvel gaan doen, die wordt aangegeven met paaltjes. We eindigden bij een baaitje waar goed 100 jaar geleden een dorp was, Steinvåg. Dit was een belangrijk dorp voor de vissers in de regio. Er was een kabeljauwlevertraanfabriek, er schijnen best wat huizen te hebben gestaan en een winkel en een school. Van dit alles is niets meer over, alleen nog een hutje.
Op de terugweg kwam er een groepje rendieren op ons pad. Ze kwamen best dichtbij en een jong beestje was wel heel nieuwsgierig, je kon hem bijna aanraken.
Het wemelt hier van de rendieren. Toen we zaten te eten kwam er een groep langs de camper voorbij over het weggetje.
Vanavond zijn we over de weg naar de vuurtoren gelopen en het pad langs de kust en over het witte strandje weer terug, een rondje van ongeveer 2 km. Het was heel stil, we kwamen niemand tegen.
De vuurtoren is gebouwd in 1905 en is op het vaste land de meest noordelijke vuurtoren ter wereld.
Maandag 29 juni.
Gisteravond laat kwam er nog een groot cruiseschip van de Hurtigrutten voorbij varen, de combinatie met het kleine vissersbootje was wel leuk.
Omdat we nog geen “zonsondergang” hebben gezien zijn we gisteren opgebleven. Cor had opgezocht op internet dat de zon om 24.40 uur op het laagste punt zou staan. Er lag wel een wolkenband op het water maar zover kwam de zon niet eens! Hij bleef echt een heel eind boven het water hangen en ging toen weer omhoog. Bizar hoor!
Vanmorgen was het eerst nog wat donker. We zijn eerst terug naar Mehamn naar de supermarkt gereden voor een paar boodschapjes. Pizza voor vanavond. Meteen ook maar koffie gedronken en er is een servicepunt in het dorp dus de tanken geleegd en gevuld. Daarna terug over weg 888 naar de doorgaande weg 98.
Gaandeweg klaarde het steeds meer op en op de hoogvlaktes hadden we nu prachtig weer, mooie blauwe luchten dus ook veel blauwe meertjes. We zijn een paar keer gestopt om te genieten van het mooie, ruige landschap. Dat gaat op deze weg goed want er zijn veel ruime P’s.
Bij hetzelfde uitkijkpunt als op de heenweg hebben we nu een broodje gedaan in de zon op het bankje.
Aangekomen bij Ifjord aan weg 98 was het nog te vroeg om te stoppen dus zijn we doorgereden richting Kirkeness. We hebben een paar hoog gelegen P’s overgeslagen en zijn blijven staan op een soort van P vlak voor Tanabru. We staan boven de rivier en een eindje van de weg die trouwens al rustiger wordt. Het is alweer een paar dagen geleden maar vanmiddag konden we weer in de zon zitten, even lekker lezen.
Kirkenes.
Dinsdag 30 juni.
Het was een regendag vandaag.
Het eerste dorp dat we tegenkwamen was Tanabru. Daar hebben we koffie gedronken.
Na het dorp, over de brug, kwamen we weer op de E6. Die hebben we gevolgd tot de cp in Kirkenes. De rit ging vlot. Er waren wat overstekende rendieren en wegwerkzaamheden maar dat hoort er hier bij. ’s Winters kunnen ze natuurlijk niets aan de wegen doen, dat moet in een paar maanden tijd gebeuren.
Er waren genoeg P’s onderweg en we zijn een paar keer gestopt. Om drie uur stonden we hier. Het is niet een mooie plek, op het industrieterrein, maar soms is gewoon functioneel ook genoeg.
We kijken op de steiger waar morgenochtend de Hurtigrutten aanlegt.
Nu, om negen uur komt de zon er weer bij. Morgen beloven ze een droge dag.
Maak jouw eigen website met JouwWeb