Carpe diem.

26 april.

Gisterochtend reden we om zeven uur weg. Allemaal tolweg en om acht uur waren we bij de haven.

Net voor het haventerrein liepen vier mannen met gele hesjes aan. We werden nogal dwingend naar de kant gestuurd dus dat deden we ook maar. Ze vroegen of we een ticket nodig hadden maar die hadden we al dus zeiden we nee. Toen wilden ze weten welke want sommige zouden niet goed zijn of zoiets. We voelden nattigheid en Cor gaf een dot gas en weg waren we, bijna over zijn tenen. Een paar weken geleden hadden we nog iets gelezen over nepticketverkopers bij de haven dus dit was vast zoiets.

Bij de incheck en de douane ging alles redelijk vlot en om kwart voor negen stonden we in de rij voor de boot. We konden rustig koffiedrinken en om kwart voor elf gingen we varen. Half een reden we van de boot, Europa weer in!

Eerst lpg getankt, broodje gegeten en naar de Lidl geweest. Toen zijn we naar dezelfde parkeerplaats gegaan als de heenweg om op Gerard en Margot te wachten. Die hadden en andere boot en kwamen om een uur of zes.

Drie maanden geleden waren we hier dus ook maar nu is het wel lente hier met al die bloemen bij de parkeerplaats.

Vanmorgen weer vroeg op want we wilden en flinke ruk doen. Om half acht namen we afscheid van Gerard en Margot na twaalf weken samen reizen.

Dat was best even slikken.

Zij gaan iets sneller naar Argeles sur Mer dan wij. Gerard zijn zus is ziek geworden en als het nodig is wil hij snel thuis kunnen zijn.

We zouden tolvrij over de A7 maar die waren we na zes rotondes op tien kilometer al zat dus zijn we toch maar naar de tolweg gegaan. De tarieven vielen ons erg mee en na Malaga werd het toch tolvrij. Mooi gereden door de bergen. We hebben rustig aangedaan, af en toe gerust en na ruim 500 kilometer waren we om een uur of vijf op camping Playa de Mazaron in Bol Nuevo. Hier zijn we in oktober ook geweest. Het is een leuke plek aan het strand en we hopen op een paar dagen mooi weer hier.

 

30 april.

We zijn alweer een paar dagen hier en denken af en toe met weemoed terug aan Marokko. We hebben daar toch wel heel fijn rondgereisd en ondanks wat nare ervaringen vinden wij het toch wel een land om weer terug te komen. Hetgeen we ook zeker gaan doen.

Het Marokkaanse fruit is weer op en we moeten hier weer boodschappen doen. Fruit en groente scheelt een heel stuk in prijs en is minder lekker.

Het leven in Marokko is ook relaxter dan hier maar zo langzamerhand beginnen we toch wel weer een beetje te “ont”wennen.

Hier op de camping zitten we midden in de Spaanse schoolvakantie, het is een drukte van je welste. De Spanjaarden zijn hun zomer campementen aan het opbouwen, de overwinteraars vertrekken. Tot ’s avonds laat kakelen de Spanjaarden door. Drukke mensen hoor!  De kinderen liggen vaak nog later op bed als wij.

Ondanks dit alles blijven we tot donderdag hier en genieten van de zon. Af en toe een wandeling of even op de fiets naar de Lidl en lekker op het strand zitten. De drukte nemen we maar op de koop toe , is ook wel weer gezellig.

6 mei.

Vanwege het mooie weer zijn we tot zaterdag in Bol Nuevo gebleven. We hebben nog een mooie wandeling naar kleine rotsstrandjes gemaakt en lekker in de zon gezeten.

De camping is vrij massaal maar wel mooi aangekleed met overal potten met bloemen, tot in de palmbomen toe! Daar wordt veel aandacht aan geschonken, in november bloeiden er hele andere planten.

Zaterdag zijn we naar Peniscola gereden, dat is 450 km naar het noorden. Hier staan we op een camping tussen Peniscola en Benicarlo in. Het is allebei een kilometer of drie op de fiets. Het strand is 400 meter dus ook vlakbij.

Vandaag zijn we naar Peniscola gefietst. Het was bewolkt maar wel een graad of 20 dus wel aangenaam. We zijn naar het kasteel en het oude centrum gewandeld. Dat is wel mooi met oude smalle straatjes en uitzicht op het strand en de boulevard. Het is wel heel toeristisch hier met heel veel hoogbouw.

De camping ligt wel leuk. Over een smalle weg loop of fiets je zo de vallei in. Hier is veel landbouw, ook hele velden met artisjokken.

Morgen zijn de weerberichten beter en dan fietsen we even naar Benicarlo, de andere kant op.

10 mei.

We staan alweer een paar dagen in Argeles sur mer.

Dinsdag zijn we gaan rijden met de bedoeling om naar Figueres te gaan. Het ging onderweg allemaal lekker vlot, bij Barcelona hebben we een stuk tol gedaan. De kosten vielen erg mee, het blijkt dat we in Spanje in categorie 1 vallen en dat scheelt een heleboel. Fijn om te weten.

Onderweg zijn we bij de wijnboer in Capmany langs geweest om de voorraad aan te vullen en we hebben ook nog gewinkeld in de outlet bij La Jonquera.

We dachten dat we mooi op tijd waren dus zijn we doorgereden richting Argeles. Voor de grens kregen we echter files. Er zijn daar nogal wat rotondes en dat maakte het niet beter. Na de grens gaat de weg omhoog in het dorp Le Perthus. Daar is het altijd vreselijk druk want er zijn heel veel winkels in een smalle straat. Dat was vaak de hellingproef doen!

Om zes uur waren we op de camping. Deze ligt aan het strand en we vonden nog een plekje met uitzicht op zee, de bergen en op Collioure.

Gisteren was het bewolkt en hebben we even gewinkeld in het dorp. Het is hier al best druk, het seizoen is al begonnen en alles is al open.

Vanmorgen hebben we boodschappen gedaan bij de Lidl, ongeveer 4 km fietsen. Vanmiddag lekker in de zon gezeten. Voor morgen zijn de berichten ook goed, misschien lekker op het strand liggen maar dan moet het niet zo waaien zoals de laatste paar dagen.

 

14 mei.

Vrijdag was het mooi weer en hebben we ’s middags een paar uur op het strand gelegen. Omdat het waarschijnlijk voorlopig de laatste hele mooie dag zou zijn, zijn we ’s avonds naar het dorp gefietst om op een terras pizza te eten.

Zaterdag was het bewolkt maar de temperatuur was lekker en ’s middags zijn we gaan fietsen. Iets ten zuiden van Argeles ligt een terrassencamping op de rotsen aan zee, daar zijn we heen gefietst. Vandaar begint een wandelpad langs de kust en dat hebben we gelopen naar Collioure. Dit is een leuk kunstenaarsdorp. Het ligt aan een baai aan de voet van de bergen. Hier zijn veel leuke winkeltjes en (dure) terrasjes. Ik heb nog wel een leuke jurk gekocht! Voor de kust lag een groot cruiseschip.

Zondag scheen de zon maar het waaide hard en het was fris. Eigenlijk hadden we willen gaan rijden maar de weerberichten voor onderweg waren heel slecht, bakken regen, harde wind en kans op sneeuw. Dinsdag moet het beter worden.

Vandaag is het iets beter en vanmorgen zijn we weer op de fiets gestapt. Net na de haven ligt nog een klein dorpje aan het strand, Le Racou. Daarvandaan kun je wandelen naar de terrassencamping. Hier loopt ook een mooi pad hoog over de rotsen boven zee. Als we hier weer eens zijn gaan we hier vast nog een keer heen.

Morgen gaan we richting huis. Waarschijnlijk gaan we er vier dagen over doen en zijn we met de pinksterdagen weer thuis.

16 mei.

Gistermorgen zijn we vroeg vertrokken. Het waaide hard en op de A7 in de buurt van Millau was het ook erg mistig. Toen we op 1100 meter hoogte reden zagen we sneeuw langs de weg. Het had dus toch gesneeuwd zoals weerxl had voorspeld.

Bij Issoire, 30 km voor Clermont-Ferrand zijn we van de weg afgegaan naar de cp om te overnachten. De zon kwam erdoor en ’s avonds hebben we nog een rondje door het stadje gelopen. Weer een goede cp gevonden!

Vanmorgen reden we om acht uur de snelweg op, het waaide niet meer en we reden lekker door. Onderweg kwam de zon erbij en om half drie waren we in Fontainebleau. We staan op de cp achter het kasteel.

Dit heeft een enorm park met grote waterpartijen en veel bloeiende rododendrons. Het weer werd zo mooi dat we nog een biertje gedaan hebben op een terrasje. Onder het eten kregen we ineens een hoosbui op ons dak. De ducktape werkt goed, nog geen lekkage!