Carpe diem.

Zaterdag 16 juli.

 

Vlakbij de camping hadden we een “goedkoop” tankstation gevonden. De diesel kostte daar € 2,31, dus nog maar even afgevuld. Het was makkelijk rekenen want in Finland hebben ze Euro’s.

Onder een grijze lucht ging het vervolgens richting Noorwegen waar we binnen reden in de regio Finmark.

Na de koffie begon het te regenen en het is niet gestopt voor we op onze bestemming waren.

Er wonen niet veel mensen in dit gebied. We zijn door een paar dorpjes gereden maar die waren niet zo groot. Bij een paar verlaten huizen hebben we een broodje gegeten.

Des te verder je naar het noorden gaat des te lager worden de bomen.

De rendieren lieten zich niet zien vandaag, hebben vast een hekel aan regen, er stonden veel waarschuwingsborden.

In Karasjok zijn we gestopt om wat Noors geld te pinnen. Bij de Coop wisten ze de geldautomaat niet maar bij de Rema konden ze ons vertellen waar we konden pinnen. Het stond niet duidelijk aangegeven maar voortaan moeten we kijken naar een bordje Mini Bank.

Verder hebben we niet veel van dit dorp gezien want het regende nogal.

Dichter bij de kust werd het iets bergachtiger.

Op Park4night hebben we de plek gevonden waar we nu staan. Het is eigenlijk een festivalterrein aan de fjord een paar kilometer ten oosten van Lakselv. We staan hier prachtig met nog één andere camper.

Toen we aankwamen was het droog dus konden we naar buiten wat rondkijken. Op het strand hebben we nog gezellig een praatje gemaakt met een Noors echtpaar uit de buurt van Oslo dat hier op vakantie is in een huisje van familie. Oorspronkelijk kwam hij uit de regio tegen Rusland aan vandaan en ze waren terug geweest naar zijn geboortedorp. Aan zijn ogen te zien was hij een echte Sami, ook een bikkel want hij had gezwommen in de rivier waar het water 12 graden is.

Tijdens het eten koken ging het regenen en dat doet het nog. Buiten is het nog 11 graden, binnen brandt zachtjes de kachel.

We hebben vanavond nog wel het journaal kunnen zien op BVN.

 

 

Zondag 17 juli.

 

De rit vandaag was heel anders als we tot nu toe gehad hebben. Langs het water en soms hoog boven het water. Langs eenzame huizen en over hoogvlaktes. We hebben prachtige uitzichten over het water gehad maar ook over het binnenland en meerdere rendieren op ons pad gehad.

Het laatste dorp was Gamvik. Drie kilometer naar het noorden staat de vuurtoren in het natuurgebied Sletness. Nog anderhalve kilometer verderop is de P waar we nu staan. De weg houdt hier op en dit punt is bijna net zo noordelijk als de Noordkaap, de alternatieve Noordkaap dus.

De zon was intussen gaan schijnen na heel veel donkere wolken vandaag.

Vanmiddag zijn we naar de zee gelopen en via de kust naar de vuurtoren.

Vanavond nog even over de groene heuvel achter de camper gewandeld. Het is hier prachtig, er bloeit ook nog heel veel.

Er staan nu vier campers om te overnachten.

Oh ja, zelfs hier konden we journaal kijken via bvn!

 

Maandag 18 juli.

 

Het was maar een korte rit vandaag.

Toen we wakker werden was het erg mistig, in Gamvik ook nog.

Een kilometer of tien verder was de mist weg. Dat was fijn want het was erg mooi om ons heen.

De weg ging al slingerend tussen meren door waar veel vakantiehuisjes staan terug naar Mehamm. Net voor dit dorp was een P met prachtig uitzicht op de fjord, tijd voor een bakje.

Daarna zijn we door Mehamm gereden langs het kerstmuseum en de pakhuizen op palen in het water.

Toen was het nog maar 30 kilometer over een goede asfaltweg naar Kjollefjord aan de andere kant van dit schiereiland.

Hier is een leuke cp bij de haven.

Vanmiddag zijn we naar het dorp gelopen dat mooi rond de fjord ligt. Boven de huizen staan hekken op de berg, dit is om in de winter de sneeuw tegen te houden. De hellingen zijn achter de huizen zijn heel steil.

We zijn ook bij de coop geweest om brood, we schrokken wel van de prijs, € 5,00! Voor één brood wel te verstaan. Maar goed, beter duur als niet te koop! Dat zei Gerard gisteren over het gas en hij heeft gelijk!

Toen we terug waren bij de camper was de lucht heel donker geworden. Boven zee dreven onweersbuien maar het heeft hier niet geregend. Tegen de avond klaarde het weer op en om vijf uur kwam de Hurtigruttenboot binnen. Oorspronkelijk was dit de postboot, tegenwoordig heeft deze maatschappij een lijndienst voor passagiers en ook vracht langs de hele Noorse kust.

Nu is het negen uur en de zon staat nog hoog boven het water lekker te schijnen.

 

 

Dinsdag 19 juli.

 

Na rijp beraad zijn we vanmorgen na de koffie toch vertrokken. Eigenlijk zouden we een dag blijven maar het was vanmorgen vroeg erg rumoerig met vrachtwagens en ander lawaai en dat willen we niet nog een keer.

Op de terugweg zie je altijd andere dingen als de heenweg.

In deze uithoek wordt ’s winters alleen in colonne en op bepaalde tijden gereden. Bij de uitgang van een dorp is een slagboom en staat een bord met de tijden en de routes.

Op de hoogvlakte zijn we een paar keer gestopt, ook bij de sneeuwscooter, die staan er wel meer. De eerste sneeuw valt soms al in september!

Weer een stuk verder was een mooi uitzichtpunt, waren we op de heenweg ook voorbijgereden.

Er waren niet veel rendieren langs de weg vandaag, een enkeltje maar.

Om een uur of drie waren we bij de Silfar- canyon. Op de heenweg regende het hier, nu niet dus zijn we er naar toegelopen, een wandelingetje van tien minuten door het bos. Was mooi.

Om vijf uur zagen we een mooie plek om te staan, vlakbij het water. De zon was er nog bij en tot acht uur was het in de luwte naast de camper heerlijk zitten. Er kwamen ook nog twee rendieren op bezoek!

 

 

Woensdag 20 juli.

 

Het was zo rustig vannacht, heerlijk geslapen.

Het was vanmorgen bewolkt. We zijn eerst naar Lakselv gereden, dat was nog 14 km verderop. Paar boodschappen gedaan bij de Rema 1000, die is goedkoper dan de coop zagen we. Brood scheelt wel € 1.00. Het is ook een mooie winkel dus voortaan naar de Rema mits er één is natuurlijk.

Hierna zijn we doorgereden naar Trolholmsund. Ongeveer 30 km ten noorden van Lakselv een zijweggetje van de E6. Na 2 km ligt Kolvik en dan nog drie en een halve km naar de parkeerplaats over een smal rabbig weggetje. Rustig aan rijden dan gaat het goed. Er komen ook touringcars. Helaas mag je hier niet overnachten.

Eerst een broodje gedaan en toen zijn we naar de Trollen gelopen, een wandelingetje van ruim een kilometer wat op zich al mooi is. Op het eind staan de Trollen naar zee te kijken. Wat weer en wind al niet kunnen maken! Volgens  een oude Sami-legende zijn het trollen die door de opkomende zon zijn veranderd in steen toen ze een schat wilden begraven. Deze verklaring is toch veel leuker.

Na ons trollenbezoek zijn we noordwaarts gereden. De P die we op het oog hadden was niets dus weer verder, er zouden nog meer P’s zijn.

Een stukje voorbij Olderfjord zagen we onder aan de weg een campinkje liggen dachten we. Voorzichtig naar beneden gereden en naar een huisje gereden wat op een receptiegebouwtje lijkt. Daar was niemand maar bij een ander huisje was iemand aan het werk. Dus wij vragen of dit een camping is. Bleek het privéterrein te zijn. Maar we mochten best een nacht blijven  hoor, ga maar staan waar je wilt en je mag ook best zalm vissen.

Hele aardige Noor. Zijn schoonvader is de eigenaar van dit terrein. Vroeger had hij een camping hier vlakbij. Hij kan het campinggebeuren niet vergeten en nu maakt hij hier een soort minicamping.

We mogen hier gratis staan. Het is een leuke plek met uitzicht op het water en een dorpje verderop. Vanavond kwam er nog een busje bijstaan.

Morgen nog 120 kilometer naar de Noordkaap.

 

 

Donderdag 21 juli.

 

De dag begon veelbelovend met blauwe lucht. De rit ook.

Na een paar tunneltjes was het tijd voor een bakje met uitzicht op de Porsangenfjord.

De Noordkaap ligt op het eiland Mageroya. Om hier te komen ga je door de Nordkaptunnel, 6 kilometer onder het water door. Het diepste punt is 712 meter onder water. Dit was altijd een toltunnel maar tegenwoordig is hij tolvrij.

Dan kom je nog langs Honningsvag, gaan we morgen even kijken, en 30 kilometer verderop is de Noordkaap, een enorm rotsplateau ruim 300 meter boven zee.

We hebben het enorm getroffen, het kan hier heel slecht weer zijn met regen en wind.

Bij de globe, hét symbool van, was het heel druk om een foto te maken.

We zijn later nog een keer gegaan en toen viel het wel mee. Een vriendelijke Franse mevrouw wilde ons wel op de foto zetten.

Het weer was nog prima en we zijn een rondje gaan lopen. Je kunt prachtig over zee kijken, de rotsen zijn ontzettend hoog.

Om een uur of drie begon het te regenen toen zijn we naar het informatiecentrum gegaan. Hier is informatie over de geschiedenis van de kaap. Vanaf 1929 is het al beschermd natuurgebied. De film over het eiland in vier seizoenen is wel mooi. Eigenlijk is de toegangsprijs wel te hoog. Je bent niet verplicht om er naar toe te gaan, alleen parkeren en overnachten mag ook, dit is gratis.

We zijn niet de enigen die hier blijven overnachten. Er staan zo’n 40 campers in alle soorten en maten. Iets lager dan de P is een beschut tentenveldje.

Terug in de camper hebben we geproost op het bereiken van de Noordkaap, is toch wel ver van huis!

Nu om negen uur regent het nog steeds en er is ook mist. We gaan geen middernachtzon zien vandaag!

 

 

Vrijdag 22 juli.

 

Dat was een stormachtig nachtje vannacht. Om tien uur begon het te waaien en een uur later stormde het. We lagen te schommelen in bed. Er waren hele sterke rukwinden, het dakluik klapperde ervan. Eigenlijk was het wel angstig, zo hard. Om een uur of twee draaide de wind wat en hebben we nog wat geslapen. Het was ook heel mistig en af en toe regende het.

Vanmorgen was er niets meer van te merken. Zelfs de tentjes stonden er nog. Het zonnetje kwam even maar niet lang en toen kwam de mist weer opzetten dus zijn we maar vertrokken om aan de terugreis te beginnen.

Eerst weer door de mooie groene bergen naar Honningvag. Vandaar door twee tunnels weer van het eiland Mageroya af. Langs de Porsanger weer naar Olderfjord. Vandaar overgestoken naar Olderness. Daar even voorbij hebben we een klein campinkje gevonden. We wilden aan de stroom om de koelkast weer te ontdooien.

De wasmachine en de droger zaten bij de prijs in dus die hebben we ook maar even gebruikt.

Tegen de avond ging het regenen maar om acht uur was het weer droog en konden we  naar de twee watervallen lopen achter de camping. Eén ervan kun je hier goed horen.

Als het morgen mooi weer is blijven we een dagje hier, anders gaan we een stukje naar het zuiden.

 

Maak jouw eigen website met JouwWeb