Asilah.

 

Zaterdag 29 november.

 

Dat viel erg mee, de boot was lang niet vol. We hoefden dan ook niet lang te wachten op de haven. Voor de boot uiteindelijk vertrok was het bijna 12 uur. De overtocht ging vlot maar voor we de haven in mochten heeft de boot nog een poosje liggen wachten. Op de boot moesten we ook de persoonspapieren invullen en het stempel in het paspoort ophalen, dit ging ook allemaal vrij vlot. Op de haven zelf werd de camper ingeklaard en toen konden we richting Asilah. We zijn over de tolweg hierheen gereden, ongeveer 80 kilometer. Onderweg stond zoals gebruikelijk hier en daar politiecontrole, ook bij de haven stond veel politie maar we werden nergens aangehouden. De tolweg kost nog steeds 710 dirham, € 7, dit was 6 jaar geleden hetzelfde.

We kwamen om half vijf bij camping Assada waar we al eerder gestaan hebben. Het was vol maar aan de zijkant waren nog een paar noodplekken vrij waar we een nacht hebben gestaan, de volgende morgen zijn we verhuisd naar een goede plaats met meer zon. Er is altijd veel verloop hier.

De eerste avond hebben we onze eerste tajine met kip gegeten in het restaurant aan de overkant dat van de campingeigenaar is. Blijkbaar doet hij goede zaken want hij rijdt in een nieuwe Mercedes!

Het voelt eigenlijk wel vertrouwd hier, ondanks dat het bijna 6 jaar geleden is, voelt het niet vreemd om hier te zijn.

De camping ligt aan het eind van het stadje aan de boulevard en het strand. Door de achteruitgang loop je over die boulevard in een kwartier naar de oude medina. Hiernaast is nog een camping en daar weer naast was een cp maar die is weg. Op het terrein staat een bouwkraan en aan de borden te zien wordt er een groot hotel met zwembad gebouwd. Ook het gedeelte aan het strand waar we ook nog wel gestaan hebben is weg. Ook hier staat de tijd niet stil.

Het was weer leuk om door de medina te lopen met de vele smalle straten, winkeltjes en veel gekleurde deuren en bloeiende planten.

Vanmorgen zijn we naar de plaatselijke markt geweest om groente en fruit. Ook dit was weer heel vertrouwd en erg leuk! Alleen lukt het nog steeds niet om hier foto’s te maken. Het was dan ook weer erg, gezellig druk op straat. Heel veel voetgangers en daar tussendoor handkarren, brommers, fietsen en auto’s. Kortom, chaos. Maar we hebben wel voor drie dagen aardappels, groente, fruit en vlees gekocht voor het bedrag van € 7,40!

We kunnen ondertussen weer online en bij Maroctelecom hebben we een telefoonkaart gekocht en die werkt ook. We werden daar geholpen door een jonge vrouw die goed Engels sprak. De campingbaas spreekt ook Engels en de ober in het café waar we koffie dronken ook. Dat is wel iets dat ons opvalt, er wordt veel meer Engels gesproken. We zijn benieuwd of dat verder naar het zuiden ook zo is.

 

 

Dinsdag 2 december.

Zondag zijn we in de stromende regen vertrokken uit Asilah. Het lage deel van de camping, waar wij stonden, stond al onder water. Wc legen en blokken opruimen ging in korte broek en op badslippers want we hebben geen regenlaarzen mee!

De dieseltank ging vol voor € 1,10 per liter, leuk prijsje. Na een half uur rijden kwamen we bij de Mariane supermarkt bij Larache waar we boodschappen gedaan hebben en koffie gedronken. Tijdens de lunchpauze leek het droog te worden maar later kwamen er weer buien en bij Kenitra zijn we naar de camping gegaan. We hadden aldoor op de tolweg gereden maar de laatste 8 kilometer ging over de doorgaande binnenweg en die stond over een lengte van een kilometer onder water door verstopte putten aan de zijkant. Iedereen reed gewoon door dus wij ook maar en het ging gelukkig goed. Op de camping aangekomen werd het weer even droog en ging Cor een beetje de camper schoonmaken want die zag er niet uit! Toen begon het weer te regenen dus zijn we niet van de camping af geweest, jammer want de stad was maar een kilometer lopen. Gaan we een andere keer nog maar eens doen.

 

Casablanca.

 

Maandag zijn we met mooi weer naar Casablanca gereden. Op campercontact stond een parking aangegeven om te overnachten. Toen we die na enig zoeken en heen en weer rijden over hele drukke wegen hadden gevonden werd er aangegeven dat we er niet mochten staan. 17 Kilometer verderop is een camping en daar zijn we naartoe gegaan. Het sanitair is hier niet erg best maar de plaatsen zijn goed en ’s nachts is er ook bewaking dus voor een paar nachtjes prima.

Vandaag zijn we met een taxi, die de campingbaas voor ons geregeld had, naar de stad geweest. Keurig om elf uur stond de taxi voor en een half uur later werden we afgezet bij de grote moskee Hassan II. Hier waren we al eerder geweest met Gerard en Margot maar we wilden hem nog wel een keer zien.

De entreeprijs is € 4 hoger geworden maar je kunt nu wel met de pin betalen en hij is nog steeds imposant en erg mooi. De rondleiding is met vier gidsen in vier verschillende talen. Door de immense gebedsruimte en de wasruimte waar de gelovigen eerst hun handen op een speciale manier moeten reinigen voor ze de gebedsruimte betreden. De mannen beneden en de vrouwen moeten naar boven voor de dienst. Tijden diensten mogen er geen toeristen naar binnen, alleen ervoor en erna is de moskee een museum. Binnen is plaats voor 25000 mensen en buiten kunnen nog eens 80000 mensen de dienst volgen. Buiten is het ook erg mooi met allemaal bogen en poorten.

Na de moskee zijn we naar de oude medina gelopen. Eerst was het tijd voor een tajine. Na enig zoeken kwamen we langs een leuk restaurant waar we lekker hebben gegeten. Beetje toeristisch, daar waren de prijzen ook wel naar, maar het eten was heerlijk. Moederpoes mocht met haar kroost lekker op een stoel bij de keuken liggen.

Hierna was het tijd voor een rondje door de medina, de enigste plek in Casablanca die nog authentiek is. In tegenstelling tot Asilah is deze medina niet goed onderhouden. Door een doolhof van straatjes zijn we terug gelopen richting moskee. Het was een gezellige boel op straat met kletsende vrouwen bij de vele kleine winkeltjes en de markt en de handkarren brommers etc. We raakten een beetje de weg kwijt en moesten het laatste stukje nog hardlopen om op tijd te zijn voor de taxi die al op ons stond te wachten bij de moskee. Gelukkig vond hij het helemaal niet erg dat we iets later waren en een half uur later waren we weer bij de camper.

De medina is natuurlijk maar een klein stukje van deze enorme grote moderne stad met bijna drie en een half miljoen inwoners.

 

Marrakech.

 

Zondag 7 december.

 

Vanaf woensdag staan we op camping Le Relais de Marrakech waar we vaker gestaan hebben maar dat is inmiddels bijna 6 jaar geleden, voor corona dus.

Op de camping is niet veel veranderd. De plaatsen zijn goed, de douches zijn prima en er staan veel verschillende nationaliteiten. Er is een groot verloop, de meesten staan een paar dagen om de stad te bezoeken. Dat gaat hier vandaan goed met een taxi.

Om de camping heen is wel het één en ander veranderd. Achter de camping zijn appartementen gebouwd bijna tegen de muur aan. Aan de zijkant rukken ze ook flink op maar daar waren ze vorige keer al aan het bouwen. Aan de andere zijkant is een nieuwe asfaltweg aangelegd, dat was een onverhard pad. Je kunt nu vlak na de rotonde met de N9 al afslaan. Dan kom je van de andere kant aanrijden en hoef je maar een klein stukje over de onverharde weg. Dit is een hele verbetering maar helaas wordt de nieuwe weg af en toe, ook ’s avonds, als racebaan voor brommers gebruikt.

Het weer is prima. ’s Nachts koelt het flink af tot een graad of 8. Om 9 uur komt de zon voorzichtig tussen de bomen door. Om 10 uur kun je met de lange broek aan buiten zitten en om 11 uur is het lekker warm! De temperatuur loopt op tot zo’n 23 graden en tot half zes kun je in de zon zitten, dan gaat hij achter de bomen. Om half zeven gaat hij onder en om zeven uur is het donker en koelt het af. Al met al niet verkeerd voor december!

We staan hier weer lekker, hebben een mooie plek. We wandelen wat, zijn op de fiets naar de markt geweest in het dorpje even verderop. Tussen de camping en het dorp is een gigantisch zwemparadijs gebouwd met heel veel glijbanen maar geen bezoekers. Dit bouwsel staat in zo’n groot contrast met het dorp, het past hier echt totaal niet. De kinderen van het dorp zullen er echt vast niet komen want dat is toch veel te duur voor de mensen hier.

 Aan de rand van het dorp is een bakker. Daar hebben we gisteren twee heerlijke tompoucen gehaald voor € 0,60. We moesten alleen even wachten want de man was aan het bidden, dat gaat voor en daar hebben we begrip voor.

Vandaag zijn we naar een ander dorp gefietst, zes kilometer verderop. Langs de wegen ligt nog steeds heel veel vuilnis, dit zal wel nooit veranderen. Jammer, want het is een mooi land met veel vriendelijke mensen.

 

 

 

Maandag 8 december.

 

Vanmiddag om drie uur zijn we met de taxi naar Marrakech gegaan. Het was weer heel druk op de weg zoals het altijd was. Chaos bij de rotondes en de toegangspoorten naar het centrum, logisch van 4 rijen dik naar één rijbaan.

Op vijf minuten lopen van het plein Jemaa el Fnaa werden we afgezet. Het was weer een gezellige boel, zowel op het plein als in de omliggende straten. We hebben heerlijk door de Medina en de souks geslenterd. Het is 7 jaar geleden dat we daar waren maar het is nog precies hetzelfde, de brommertjes rijden nog steeds overal tussendoor. De vele winkeltjes met meestal kleurige koopwaar trekken steeds meer toeristen. Het was feest om er weer doorheen te lopen.

Toen we het plein weer terug gevonden hadden zijn we gaan eten op één van de vele hoge terrassen waarvandaan je goed zicht op het plein hebt en we de zon achter de grote moskee zagen verdwijnen. Daarna nog een rondje in het donker tussen de trommels en slangenbezweerders en vele mensen door.

Om half negen werden we weer opgepikt door onze taxichauffeur Mohammed en een half uurtje later waren we weer op de camping.

 

 

Maak jouw eigen website met JouwWeb