Narvik.

Zondag 14 juni.

Na de tanks te hebben geleegd en gevuld reden we om half tien de camping af. Eerst naar de Coöp. want alles raakte op, nu kunnen we er weer even tegen. Na de boodschappen meteen maar koffie gedronken, het was inmiddels al elf uur. Ook de dieseltank maar weer bijgevuld en voor we wegreden was het half twaalf.

Deze route hadden we nog niet eerder gereden en we vinden hem erg mooi. De weg stijgt langzaam en de sneeuwtoppen kwamen al dichterbij. Op een gegeven moment rij je langs een langwerpig meer, daar vonden we een goede P om een broodje te eten en even de benen te strekken bij het water. Mooie plek maar toch maar weer verder.

De weg gaat al hoger, het laatste Zweedse dorpje is Riksgranzen, een skidorp. Daarna ga je Noorwegen in. Het eerste stukje is heel ruig en rotsig, wel mooi. Het waaide er nogal dus we zijn niet blijven staan.

Dertig km verder en een flink eind lager staan we nu aan de fjord vlakbij Narvik. We staan prachtig, kijken recht op de fjord. Aan de ene kant zijn hoge bergen met nog sneeuw bovenop en aan de andere kant zijn ze wat lager en mooi groen. In de verte is de tolbrug bij Narvik te zien.

Het is niet koud, af en toe is de zon erbij. Vanmiddag hebben we een strandwandeling gedaan en nog een poosje voor de camper zitten lezen.

Vanmorgen bij de Coöp hadden we erwtensoep gevonden. Daar hadden we wel zin in vanavond. Toen het blik open kwam was het wel erg licht van kleur. Onder het roeren kwamen er witte erwten naar boven, kikkererwtensoep dus! Het was erg lekker maar lijkt toch niet op de harira uit Marokko. Gelukkig hebben we nog een blik in de kast want het smaakte erg goed.

Inmiddels staan we met vijf campers.

Morgen richting Senja.

 

Rubbestad.

Maandag 15 juni.

Onze rit begon bewolkt vandaag. Het eerste stuk over de E6 was niet prettig, druk en bochtig. Dat was even wennen na die rustige rechte wegen in Zweden. Na 30 km mochten we er gelukkig af en ging het verder over weg 84. Het was een goede weg en een prachtige route door bossen, langs fjorden en dorpjes. Overal mooie uitzichten, ook op de plek waar we zijn gestopt voor de lunch.

Net voor we Senja opreden was er nog een serviceplek bij de cp in Finnsnes. Daar hebben we toch nog maar het toilet geleegd.

Over een hoge brug rij je dan Senja op. Naast de brug zou een cp zijn. Het weggetje er naartoe was heel smal, hobbelig en steil dus dat hebben we maar niet gedaan.

De tweede keus was bij een haventje aan het eind van een doodlopende weg bij Rubbestad, een dorpje van tien huizen aan de zuidkant van het eiland. Een heerlijke rustige plek. We horen de vogels en het beekje naast de camper. Het water is zo helder en de camper was vies dus Cor ging even lekker poetsen.

De zon was er helemaal bijgekomen dus dat was fijn buiten zitten achter de camper uit de wind met zicht op de fjord.

Er zijn een paar mensen bij hun bootje wezen kijken en er staat een mevrouw met een busje. Dat wordt vast een rustige nacht.

 

Gryllefjord.

Dinsdag 16 juni.

Wat een heerlijke stille nacht was dat! Er tufte in de verte een boot voorbij en de meeuwen krijsten wat  en dat was het.

Vanmorgen werden we wakker met de zon op de camper, betere kachel kun je niet hebben. We hebben ons fijne plekje toch maar weer verlaten. Op de terugweg langs het dorpje, waren toch wel 30 huizen maar wel verspreid over drie km, nog een paar foto’s van de blauwe fjord gemaakt.

Vlak voor weg 86, de hoofdweg, vonden we een plekje voor de koffie dachten we bij een visplaats, ruimte genoeg. Er hingen wel plakkaten met “no camping”maar dat waren we ook niet van plan. Bakje gedaan en Cor heeft de website nog gedaan want gisteravond stonden we heel afgelegen en haperde het internet. Ik ging even buiten kijken. Bij de picknickbank hing ook een plakkaat met de tekst “this is not a public restarea”. Hier waren we dus niet welkom en we zijn maar doorgereden. Een stuk verder langs weg 86 zijn we een mooi groen weggetje richting nationaal park ingereden en daar was wel een P voor het tweede bakje koffie. Volgens het infobord zouden er een paar samihuisjes in het bos staan. Er liep een paadje naar beneden en op het eind stonden de huisjes. Eromheen liep een kudde geiten. Volgens het bord zijn de huisjes begin twintigste eeuw gebouwd en tot 1963 bewoond geweest. Ik moet er niet aan denken maar wel een mooie plek!

Weg 86 slingert over het eiland naar de andere kant. Langs het nationale park en aan beide kanten is veel bos. Aan de andere kant is dan plotseling het vandaag blauwe water van de oceaan. De weg gaat omhoog en er zijn prachtige uitzichten over het water en de eilandjes. Morgen mogen we dat zelfde stuk gelukkig nog een keer doen en dan gaan we vaker stoppen.

We zijn eerst doorgereden naar de P voorbij de tunnel en brug vlakbij Gryllefjord. Daar hebben we een broodje gedaan . In Gryllefjord zelf was het druk voor de veerboot naar Andersnes dus zijn we gauw omgekeerd. Boven de fjord was ook een cp maar daar waaide het heel hard en was het koud dus die werd het niet. Een andere plek was heel dicht langs de drukke weg dus zijn we terug gegaan naar de plek bij de brug. Daar staan we nu met nog een paar campers. We hebben mooi zicht op het water en het weggetje achter ons wordt niet veel gebruikt. Het loopt om de fjord en loopt dan dood, daar staan maar een paar huizen.

 

Skaland.

Woensdag 17 juni.

De wolken hingen laag vanmorgen. Het was ook fris, 8 graden buiten en binnen 13 dus even de gaskachel aan.

Omdat we weer over dezelfde mooie fjordweg terug gingen hebben we rustig aan gedaan en zijn we pas na de koffie gaan rijden. Toen was het vrij helder en kwam af en toe de zon erbij. Bovendien was onze afstand maar 33 km vandaag.

Het water was niet zo blauw als gisteren maar evengoed was het mooi.

Na de fjord ging de route de bergen in over weg 862. Via een tunnel kwamen we bij een uitzichtpunt net voor het dorpje Bergsbotn. Het was wel bewolkt maar in de verte kun je de oceaan zien en onder aan de weg Bergsbotn. Aan de andere kant kijk je op de weg waar je vandaan komt.

De P was klein en het was dringen voor een plekje dus we zijn maar niet al te lang gebleven.

6 Km verderop staan we nu op de cp achter de supermarkt bij het dorpje Skaland. De camping is 200 meter hier vandaan maar hier is het uitzicht mooier. We hebben hier geen stroom maar dat hoeft ook niet. De douches op de camping mogen we wel gebruiken, dat was wel fijn. De camping is wel 170 kronen duurder, € 16.

We staan mooi bij het haventje aan het water. Vanmiddag hebben we lekker langs de fjord gewandeld en natuurlijk even naar het kerkje boven in het dorp gelopen. Er bloeien zoveel bloemen in de bermen en langs het water.

In de loop van de middag is het helemaal bewolkt geworden. De wind is gaan liggen en het heeft niet geregend.

 

Mefjordboth.

Donderdag 18 juni.

Gisteravond om elf uur ging er nog een groepje kanoërs de fjord op, ach ja, waarom niet het wordt toch niet donker.

We besloten om er vandaag een sightseeing dag van te maken. Na vandaag wordt het een aantal dagen regenachtig en dat rijdt lang zo mooi niet.

Na een kwartiertje rijden waren we al bij de eerste stop, de Tungeneset.

Langs de weg is een P aangelegd en daar vandaan naar beneden naar de rotsen is een houten wandelpad aangelegd.

De rotsen zijn groot en plat en je kunt er makkelijk overheen lopen met natuurlijk mooi zicht op zee en de scherpe bergen langs de fjord, de Okshornan pieken ook wel de Duivelstanden genoemd. We hebben daar een poosje mooi rond geklauterd.

De P hier is iets groter als die van gisteren maar evengoed kon het allemaal maar net. Er wordt heel dicht op elkaar geparkeerd en met wegrijden moesten we heel voorzichtig manoeuvreren, gelukkig lukte het weer!

In de volgende fjord is een mooi strand en een heel klein dorpje maar daar konden we niet parkeren omdat we de goede app niet hebben.

Weer een fjord verder ligt het dorpje Mefjordvaer. Dit dorp ligt achter de Duivelstanden die we net gezien hadden.

 Helemaal op het eind van het dorp bij de loosplaats vonden we een P waar je twee uur mag staan. Toen konden we even een rondje door het dorp lopen. De campings liggen hier ook wel mooi maar na een broodje zijn we toch maar door gereden.

Na een paar enge, smalle tunneltjes, wel met uitwijkplekken hoor, en een flinke klim en afdaling kwam het eilandje Husoy. Tegenwoordig is het via een dam te bereiken. Bij de dam waren veel werkzaamheden, de haven wordt 8 meter uitgediept. Hierdoor was de P die daar zou moeten zijn afgesloten. Een paar honderd meter terug vonden we er ook één.

De ligging is prachtig maar van het oude vissersdorp is niets meer te herkennen. We zijn een rondje gelopen en hebben koffie gedronken op een terras aan de fjord.

We mochten daar niet overnachten dus zijn we een eindje terug gereden en hebben een P gevonden waar we nu met zijn vieren staan. Vanmiddag was de weg nog een beetje druk maar het is al een stuk rustiger geworden.

Voorlopig hebben we genoeg smalle wegen gereden, morgen verlaten we Senja en gaan richting E6, de Noordkaaproute.

 

Hatteng.

Vrijdag 19 juni.

Toen we gingen rijden begon het een beetje te regenen. Via de oostkant van het eiland reden we weer naar Silsand. Deze kant is heel anders dan de noord- en westkust. De bergen zijn niet zo grillig en veel minder hoog. Het is wel mooi groen aan deze kant en weer veel mooie bloeiende weides. De weg was ook breder en beter te rijden.

Bij Silsand is de dieseltank weer aangevuld, de diesel kostte omgerekend € 1,80, viel weer erg mee. Hier hebben we ook nog een paar boodschappen gedaan en dat valt hier niet mee. Dat waren we even vergeten, een brood kost bijvoorbeeld € 5 en een pak melk € 2.

Hierna hebben we via de brug Senja weer verlaten.

Langs de fjord vonden we een mooie plek voor de lunchstop, toen kwam de zon ook even door.

Een half uur later waren we bij onze bestemming maar het was nog vroeg en we gingen lekker dus zijn we nog maar even doorgereden.

We zijn geëindigd  op een goede plek langs de E6 ter hoogte van het dorpje Hatteng. Het is een gratis cp met water en loosplek dus het is redelijk druk maar we staan mooi aan het water.

Ook hier kwam de zon er vanmiddag nog bij tussen de wolken door.

Het is nu half elf en erg rustig op de cp, volgens mij slaapt iedereen al.

 

Burfjord.

Zaterdag 20 juni.

De rit van vandaag was er een met veel fjorden, bergen, dorpjes en natte wegen, oh ja, ook nog zes tunnels. Het was een beetje regenachtig maar niet heel erg, was goed weer om te rijden.

Je kunt niet heel hard rijden, er zijn hele stukken dat je maar 60 km per uur mag. Er zaten ook een paar flinke hellingen in.

Na ruim 200 km waren we bij Burfjord. Hier is een goede cp op het haventerrein met kraan en loosput en 14 afgebakende plaatsen. We schoven in de laatste vrije plek en zijn hier blijven staan, het was inmiddels drie uur.

Het was weer droog geworden en na de koffie zijn we de benen gaan strekken. Het dorp is groter dan we eerst dachten. Na de rivier vonden we een wandelpad dat in het gedeelte aan de overkant van de fjord uitkomt. Eigenlijk staan de huizen in een halve cirkel om het water heen. Ook hier hebben de huizen zulke grote tuinen, het lijkt wel een vakantiepark in plaats van een dorp.

BVN kunnen we al een tijdje niet meer ontvangen maar vanavond kregen we wel ZDF, een publieke Duitse zender. Hierop hebben we Oranje zien winnen met 5-1! Dat was toch wel leuk!

 

Alta.

Zondag 21 juni.

Vandaag was een rustige dag. We hoefden maar 86 km te rijden naar onze volgende bestemming. Dat ging vlot, weer mooi langs fjorden en bergen. Om twaalf uur waren we op Alta Rivercamping, vijf km voor Alta.

Omdat we mooi op tijd waren konden we zelf een plek uitkiezen, er waren 6 plekken bezet. Dat waren dan wel de plaatsen bij het water. Dat geeft niet want we hebben al zoveel water gezien, bovendien stroomt de rivier hard dus veel geluid. We vinden wel dat de meeste vrije plaatsen mooier uitzicht hebben dan de campings.

Er zijn 2 wasmachines en 2 drogers. Gauw aangezet met het beddengoed van vorige week toen in Kiruna de droger stuk was. Op dat moment liep de camping vol en was er een run op de wasmachines, waren we mooi op tijd!

Toen de droger draaide hebben we een wandelingetje gemaakt naar en langs de rivier.

Inmiddels was de zon erbij gekomen en konden we achter de camper nog lekker buiten zitten.

Om vijf uur lag de was weer schoon en droog in de kast.

Om half acht stond er een bord bij de ingang dat de camping vol is. Sommige plaatsen staan zelfs dubbel.

De weerberichten voor morgen zijn niet heel goed maar als het even kan willen we op de fiets naar het Altamuseum met de oude rotstekeningen, dat vonden we vorige keer erg leuk.

Zo niet, dan doen we een dagje lekker niets! 😃

 

Maandag 22 juni.

Dat werd dus een dagje niets doen!

Het was de hele dag een beetje regenachtig. Af en toe was het wel droog maar de lucht bleef erg dreigend dus zijn we maar niet gaan fietsen. Vanmiddag zijn we nog wel even wezen wandelen aan de overkant van de rivier. Hier bloeien bijna geen bloemen maar de bodem is bedekt met verschillende kleuren mos en bosbessenstruikjes.

 

Dinsdag 23 juni.

Toen we van de camping afreden begon het te regenen. In de stromende regen hebben we lpg en diesel getankt. In de Remasupermarkt zijn onze jassen weer opgedroogd en toen we de boodschappen binnen hadden werd het ook buiten weer droog.

De route ging een heel eind over een hoogvlakte. Hier lag nog sneeuw op de bergen, ook staan er her en der nog best wat huizen. We kunnen ons niet voorstellen hoe het is om hier ’s winters te wonen, zo afgelegen en dan ook nog ingesneeuwd.

Aan de andere kant van de hoogvlakte bij het Porsangerfjord scheen de zon! Onze eerste optie was te dicht bij de weg. Stukje verderop,net voor de tunnel moesten we stoppen. Hier stonden een aantal rendieren langs de weg. Er waren werkzaamheden in de tunnel en daarom moesten we achter een volgauto aan er doorheen. Net na de tunnel is een nieuwe, gratis cp met 6 ruime afgebakende plaatsen. Er was nog een plekje vrij voor ons met mooi uitzicht op het water. Aan weerskanten staat een Nederlandse camper, even kletsen is dan wel gezellig.

Na de koffie zijn we gaan wandelen langs het water. Toen we achterom keken zagen we pas hoe mooi we eigenlijk staan. Deze ruigte vinden we erg mooi!

Tussen de campers staat duidelijk “no parking “, daar hebben we al drie camperaars op attent moeten maken. Prakken ze de camper er toch tussen, beetje jammer. Maar dan gaan ze wel weg.

 

Woensdag 24 juni.

Voor het eerst hadden we een onrustige nacht. Om 12 uur kwam er een koelwagen op de P boven ons staan en die liet de koeling draaien, de hele nacht door.  We hebben amper geslapen en om zes uur waren we het zat. We zijn maar opgestaan en gaan rijden richting Noordkaap, dat was nog 100 km.

Het was heel rustig op de weg. Bijna de hele weg loopt langs het water. Af en toe zijn er eenzame huisjes en je rijdt een paar keer door een tunnel. Het laatste stuk gaat over een ruige hoogvlakte. Geweldig mooie route. Vlak voor de kaap liepen er rendieren op de weg.

Om acht uur waren we er. Je mag er niet meer overnachten en voor € 11 mochten we zes uur parkeren, dit was 4 jaar geleden nog gratis.

Er stond nog maar één camper en een paar auto’s. We zijn gaan staan met zicht op zee en toen hebben we eerst ontbeten. Daarna hebben we een fotorondje gedaan. Bij het fotopunt was niemand. We hadden de hele noordelijkste punt voor onszelf en de zon scheen. Vorige keer stond er een rij wachtenden.

Toen was het tijd voor de koffie en er was nog steeds bijna niemand.

Om tien uur zijn we nog een keer gaan lopen over de ruige rotsen met prachtig zicht op de eindeloze zee. Als je daar zo loopt voel je je een beetje klein in al die ruige natuur.

We zijn niet in het bezoekerscentrum geweest. Zelfs als je alleen koffie wilde drinken of een souvenir wilt kopen moet je entree betalen, 360 kronen per persoon, omgerekend € 33,50. Vier jaar geleden was dit 100 kronen per persoon. Toen hebben we het wel gedaan dus we hadden het al eens gezien en de kerstbal hebben we ook al.

Om elf uur zijn we weggereden, weer terug over de hoogvlakte. Na een half uurtje waren we bij het vissersdorpje Skarsvag en daar hadden we al gauw de P bij het haventje gevonden. Ruimte genoeg, mooie plek met zicht op de bootjes.

Na een broodje en een dutje, we waren tenslotte al om zes uur opgestaan, hebben we een wandeling gemaakt. Het dorpje ligt in de luwte van een berg en bovenop hadden we mooi zicht op het dorp en het water aan de andere kant en op de weg die we morgen terug gaan. Ook hier liepen weer rendieren. Het was intussen bewolkt geworden en de terugweg was een beetje koud maar in de camper was het lekker warm.

Om half zes zijn we lekker gaan eten in een restaurantje 100 meter verderop. Cor had fish and chips en ik wou wel rendiervlees proeven. Kleine stukjes vlees met gesmolten kaas en patat, was best lekker. Noors biertje erbij, wat wil een mens nog meer. We zijn tenslotte nog nooit zo noordelijk uit eten geweest!

 

Havoysund.

Donderdag 25 juni.

Gisteravond om half tien stopte er nog een touringcar met toeristen op de P. Iedereen ging foto’s schieten en na een kwartiertje was hij weer weg. De nacht was verder gelukkig weer erg rustig.

Met een stralend zonnetje gingen we weer op pad. Richting Honningväg over de mooie hoogvlakte en weer door de Noordkaaptunnel van bijna 7 km onder het water door naar het vaste land.

Ongeveer 60 km naar het zuiden hebben we de afslag weg 889 genomen naar de andere kant van deze punt. Deze weg is ook een internationale toeristische route geworden en die wilden we wel eens zien.

Weer een prachtige route voornamelijk langs zee en af en toe een hoog stuk over land. Bij Lillefjord zijn we gestopt om een wandelingetje te maken naar de waterval. Verderop werd de weg erg bochtig en kwamen er veel klimmetjes en afdalingen. Was best vermoeiend om te rijden.

Om een uur of vier kwamen we op de door ons gekozen plek. Een P net boven het dorp Havoysund. Aan de ene kant kijken we op zee en aan de andere kant op het dorp en de brug waarover je hier komt.

We zijn nog even in het dorp wezen wandelen en hebben in de zon nog een ijsje gegeten.

We dachten aan een doodlopende weg te staan maar dat blijkt niet zo te zijn. Het weggetje gaat gewoon met een bocht naar het dorp en er komen regelmatig auto’s langs, misschien om campers te kijken? Als dit zo blijft gaan we 200 meter terug verhuizen, daar is ook plek zat maar zie je niet zoveel. We zullen zien!

 

Lakselv.

Vrijdag 26 juni.

We zijn toch nog maar een stukje verhuisd gisteravond, de auto’s bleven langskomen te stuiven. Vannacht was het rustig.

Vandaag is het de hele dag bewolkt, soms wat meer en soms wat minder. Niet koud, het was vanmiddag 18 graden en er is geen wind.

We reden dezelfde weg weer terug met de ruige groene bergen en kleine strandjes. Bij één zo’n klein strandje zijn we even gestopt. Gisteren stond de P vol en nu was er ruimte. Het was er heel stil en het water leek wel een spiegel.

Bij een volgend strand hebben we koffie gedronken. Ook weer zo stil. We hoorden alleen de eendjes badderen. Hier stonden allemaal huisjes om de fjord.

De familie rendier zijn we ook een paar keer tegengekomen vandaag.

De lunch was op een P bij een uitzichtpunt over de rivier waar die in de fjord stroomt. Hier hoorden we de watersnip “hinniken “, het typische geluid dat deze vogel maakt als hij naar beneden duikt. Op IJsland hoorden we die heel regelmatig.

Daarna ging het via de E6 naar Lakselv. De diesel kostte hier € 1,85 dus de tank maar weer bijgevuld. Ook nog even bij de Rema langs geweest voor brood en dan vinden we altijd nog wel wat lekkers!

We staan nu 3 km verderop op een festivalterrein, alleen is er nu geen festival. De materialen staan er wel dus waarschijnlijk wordt het nog wel gebruikt. Nu wordt het gebruikt door een stuk of 8 campers.

Vier jaar geleden stonden we hier ook, er is nog niets veranderd. Je staat hier rustig en ruim met zicht op het water.

We zijn nog even wezen lopen en de familie rendier was er ook weer!

 

Mehamn.

Zaterdag 27 juni.

Na een stille nacht begon het vanmorgen te regenen. Dat is eigenlijk de hele dag doorgegaan.

We zijn maar gaan rijden. Met blauwe lucht zijn de fjorden mooi maar zo donker heeft ook wel wat. Er waren wel drie hoogvlaktes op de route van 220 km.

Het eerste eind tot Ifjord ging over weg nr.98. Het wegdek was zeer wisselend. Af en toe een goed stuk en meestal heel hobbelig en sporen langs de kant. Weg 888 tot Mehamn was beter. Hier waaide het wel flink en op een hoog stuk was het mistig. Bij een mooi uitzichtpunt was het even droog en bij een rivier zagen we een hele kudde rendieren.

We staan nu op de camping bij Mehamn met zicht op de bootjes en het dorp.

Tegen de avond werd het droog en hoorden we de Hurtigruttenboot aankomen. Toen we het heuveltje bij de camping omliepen zagen we hem liggen aan het begin van het dorp.

Het is 10 graden en best fris, we staan even lekker aan de stroom voor het kacheltje en we hebben lekker warm gedoucht in het mooie nieuwe servicegebouw. Morgen beloven ze mooi weer!