Zaterdag 3 januari.

Na lang dubben hebben we besloten om richting Merzouga te gaan. Hier willen we allebei graag naartoe.

Vandaag was de eerste etappe. Het regende wel bijna de hele rit van 275 kilometer maar het ging vlot. De weg was goed, wel heel eenzaam. Er zijn bijna geen dorpen onderweg. Ook hier wordt hier en daar aan de weg gewerkt in de vorm van nieuwe bruggen. Vlak voor Zagora zagen we onze eerste kudde kamelen. Om drie uur waren we op Camping Le Jardin de Zagora. Deze ligt aan de rand van de stad vlakbij de winkeltjes en restaurantjes en dat vinden we wel handig.

Na de koffie hebben we een klein verkenningsrondje door de stad gedaan tussen de buien door. Het was een natte, frisse dag vandaag.

Zondag 4 januari.

Vanmorgen was de lucht weer blauw, wel stond er een frisse wind.

We hebben eerst maar een rondje camping gedaan. Er is niet zoveel veranderd, het restaurant is er nog en het zwembad. De planten worden nog steeds goed onderhouden en er is een nieuw toiletgebouwtje bij gekomen.

In het stadje was volop bedrijvigheid, alle winkels waren open ondanks dat het zondag is. Gewoon een werkdag net als andere dagen.

Er zijn nogal wat winkels zowel in de hoofdstraat als in de zijstraatjes. In het overdekte winkelcentrum hebben we wat aardappels en groente ingeslagen. Ook wilden we gehakt kopen. Na wat zoeken en vragen kwamen we bij de goede slager terecht. Het vlees werd vers afgesneden en in de gehaktmolen gestopt waar we bijstonden. Verser kan niet.

We hebben ook de “Mohammed” van Zagora gevonden. Net als in Tafraoute wordt ook hier druk gesleuteld aan auto’s en campers, gewoon langs de kant van de weg. In de hoofdstraat zagen we een school waar je verschillende talen kunt leren. Nederlands is vast moeilijk want het woord “praten” stond gespeld als “parten”. Maakt niet uit, wij spreken ook geen Arabisch.

We hebben onze wandeling afgesloten met een glas jus d’orange maar zoals wel vaker het geval is moesten er eerst sinaasappels gehaald worden. Vers van de pers dus!

Dinsdag 6 januari.

Inmiddels staan we weer op een andere camping. Deze ligt een paar kilometer ten zuiden van Zagora, aan de andere kant van de Oued Draa (bijna altijd droge rivier) bijna tegenover de vorige camping. We zijn hier heen gereden om te kijken hoe de camping eruit ziet en zijn maar blijven staan. Als je erop komt rijden doet het wat vol en rommelig aan. Langs het pad liggen ook tenten die je kunt huren. Iets verderop liggen de kampeerplekken mooi verspreid tussen de palmbomen. Het is wel even zoeken naar een plaats met zon maar er reed net iemand weg en we schoven er zo in.

De camping ligt onderaan een berg en als je die een klein stukje opklimt tot net boven de huizen heb je mooi zicht op de palmen en Zagora aan de overkant.

Langs deze weg staan een aantal aan de buitenkant mooi uitziende hotels. Bij het hotel naast de camping stond zowel aan de voorkant als aan de achterkant de poort open. Aan de achterkant is een mooi zwembad en tussen de palmen ligt een grote tuin met ligstoelen op een grasveld. Het zag er helaas erg stil uit allemaal, niemand te zien en geen auto’s op de parkeerplaats.

Gisteravond hebben we onszelf verwend met een heus diner in het campingrestaurant. Speciaal voor ons ging de kachel aan en er kwam een kaarsje op tafel die netjes voor ons gedekt was. Ze kennen hier alleen geen sfeerverlichting, er hing een grote spaarlamp boven ons hoofd. Dat mag de pret niet drukken, ze hadden duidelijk hun best gedaan. En de kokkin ook. Er was eerst een heerlijke warme auberginesalade, schaaltjes olijven en vers brood. Daarna kwam de tajine met kefta, gehaktballetjes ei en tomaat. Als toetje hadden we nog sinaasappel met kaneel en koekjes. Was echt lekker allemaal!

Vandaag zijn we hier maar gebleven. Gisteravond wilden we de kachel stand-by zetten maar dat ging niet, hij sprong steeds in storing. Gelukkig werd het niet kouder dan 12 graden vannacht.

Onze volgende bestemming is eigenlijk Merzouga. Dat ligt nog 300 kilometer verder landinwaarts. Overdag is het mooi weer, volop zon en 16 á 17 graden maar ’s nachts koelt het flink af en tegen zonsopkomst is het een paar uur net boven het vriespunt. Dan heb je dus echt wel een kachel nodig.

Vanmorgen eerst de gastoevoer, de lucht toe- en afvoer gecontroleerd en dat was allemaal goed. Toen maar Pascal, onze camperreperateur, geappt. We moesten een filmpje maken van de storingscode die te zien is achter een klep op de kachel. Via een filmpje op youtube liet hij zien hoe dat moest. Dit lukte snel en na een paar minuten hadden we al antwoord. De storingscode gaf aan dat de temperatuursensor niet goed werkte. Het advies was om eerst de bedrading te controleren en daarna eventueel de sensor te vervangen. Blijkbaar zat het probleem bij de bedrading. Cor heeft de kabelschoentjes schoongemaakt en de draden wat uit elkaar gehaald want die zaten dicht bij elkaar en alles lijkt gelukkig weer te werken, met  dank aan Pascal!

Als de kachel het vannacht goed blijft doen, vannacht gaat het wel wat kouder worden, gaan we morgen verder richting Merzouga en zo niet dan gaan we terug richting kust.

Woensdag 7 januari.

Het werd 4 graden buiten vannacht maar de kachel deed het prima, binnen was het 14 graden!

We zijn dus een stukje verder gereden. Een korte rit maar vandaag, 80 kilometer naar camping Serdrar, 10 km ten zuiden van Tazzarine. Hier willen we eens kijken want anders is de rit naar Merzouga ons te lang.

De rit was dus kort maar mooi door het eenzame landschap, af en toe door een dorp. Naar de camping toe moesten we wel van de doorgaande weg af, in totaal 6 km waarvan de laatste 3 over een onverharde weg. Deze was echter goed te doen, als je maar niet teveel haast hebt.

Camping Serdrar is een mooie ruime camping waar je ook huisjes en tenten kunt huren en er is een mooi restaurant. De camping ligt midden in de droge woestenij onderaan de bergen, weer iets heel anders dan gisteren! Er staan een stuk of 12 campers en het is hier nu vanavond heel stil. Je hoort alleen heel in de verte de moskee.

We zijn nog even wezen wandelen in dit voor ons bijzondere landschap.

Ondanks de droogte groeit er hier en daar nog wat, we vonden een eenzame (woestijn) meloen. Dit moet toch wel een hele sterke plant zijn.

Donderdag 8 januari.

Vannacht weer 4 graden maar binnen lekker hoor. We hadden wel vroeg, om negen uur, de zon op de camper en dat warmt lekker op.

Om tien uur konden we naar buiten met de koffie. Nog even een praatje gemaakt met Adri en Tina die we op de boot en in Tata ook ontmoet hebben. Zij kwamen hier gisteren ook toevallig aan en er is nog een Nederlands paar op de camping gekomen. Nu horen we ook eens Nederlands in plaats van alleen Frans spreken.

Na de middag hebben we de fietsen uitgeladen. Acht km verderop is een steengroeve waar marmer met fossielen erin werd gewonnen en daar wilden we heen fietsen.

Voorbij de camping is de weg niet meer geschikt voor campers vanwege zand en grote stenen op de weg. Met de fiets ging het net. Tot een klein dorpje even verderop ging het nog wel goed. Bij de moskee moesten we afslaan naar de bergen, daar werd het erg stenig maar we zijn er gekomen. Het was een prachtige en voor ons bijzondere route.

De andere Nederlanders hadden ons inmiddels ingehaald en gezamenlijk gingen we verder. Regelmatig zijn we gestopt om te kijken en even te kletsen. Vlak voor het eind waren er nog een paar heuse hellingen, los zand en een kudde geiten.

Bij de groeve zijn geen werkzaamheden meer, tijdens corona is alles stil komen te liggen. Er liggen nog enorme blokken graniet waar niets mee wordt gedaan. Buiten liggen wat onbewerkte fossielen en binnen wat voorwerpen die je ervan kunt maken. In Erfoud staat nog de fabriek waar voorheen het graniet werd verwerkt tot aanrechtbladen, muur- en vloertegels enz. We kregen ook thee van de aardige beheerder en hebben maar een souvenirtje mee genomen.

Met zijn zessen zijn we weer terug gefietst over alle hobbels en stenen. Hier hoefden we niet door de sneeuw te klunen zoals thuis maar wel af en toe door het zand.

Om 5 uur waren we weer terug op de camping na een hele leuke middag.

Om 7 uur stond in het restaurant het eten voor ons klaar, dit hadden we vanmorgen besteld. Brochettes met groenten en friet, het was verrassend lekker. Was wel een plaatje waard!

Vrijdag 9 januari.

Om half tien werd de motor weer gestart. Eerst nog afscheid genomen van Adrie en Tina, zij gaan richting kloven. Onze route was richting Merzouga.

Het eerste stukje was weer over de onverharde weg naar de doorgaande weg. De afstand vandaag was 220 kilometer. Het wegdek was meestentijds goed, af en toe onverwachts een gat of een inkeping maar er wordt ook hier flink aan de weg gewerkt. In onze herinnering was het hier veel slechter.

Het landschap was weer wijds en mooi, met een paar stadjes onderweg.

In Alnif zijn we bij een paar kleine winkeltjes gestopt om brood en yoghurtjes te kopen. Om een uur of twee reden we onder de mooie poort door Rissani binnen. Hier konden we voor het bedrag van € 5,10 een nieuwe gasfles kopen. Wel moest er € 2 extra betaald worden omdat we een rode inleverden tegen een blauwe. Op de vorige camping hebben ze oranje flessen en daar wilden ze de rode niet. Iedere streek heeft een andere kleur, niet handig als je met een camper rondreist!

De winkelier sprak alleen Arabisch maar gelukkig was er een Engels sprekende jongeman in de buurt die voor tolk speelde, hij bleef erbij tot we klaar waren. De mensen zijn hier over het algemeen erg hulpvaardig is onze ervaring.

We staan nu op camping Haven La Chance aan de zandduinen, de Erg Chebbi genaamd, vlakbij het dorpje Hassilabiad. De camping is een beetje naar voren uitgebreid en er is een nieuw toiletgebouwtje met mooie, lekker warme douches. Verder nog hetzelfde als 7 jaar geleden.

Zaterdag 10 januari.

Na een koude nacht, drie graden, stond het zonnetje vanmorgen om half negen op de camper. Binnen had de gaskachel het keurig 13 graden gehouden en met het elektrische kacheltje erbij aan werd het snel aangenaam, wel met de fleece aan.

Met dezelfde fleece en lange broek aan konden we om tien uur buiten een bakje doen achter de camper in het zonnetje.

Om elf uur kon het vest uit en zijn we naar het dorp gelopen. Dit is wel veranderd. Er zijn een paar souvenirwinkels bijgekomen en op wel 4 plaatsen worden quads verhuurd. Er zijn wel drie nette supermarktjes met een vrij uitgebreid assortiment en een paar slagerijtjes. Bij één daarvan hebben we kipfilet kunnen kopen, 500 gram voor € 2,50. Groente en fruit is nog steeds beperkt verkrijgbaar maar we hebben kunnen scoren wat we nodig hadden. Nog geen olijven en pinda’s maar die gaan we morgen in Merzouga zoeken.

Vanaf twaalf uur werd het echt warm. Vanmiddag zijn we een stukje de duinen ingelopen, het zand voelde lekker warm aan de blote voeten.

Aan de sporen te zien rijden hier veel quads en motoren, vandaag viel het gelukkig wel mee. Ze horen hier niet vinden wij, hier horen kamelen te lopen. Gelukkig zijn die er ook nog. Tegen de avond gaan er weer groepen de duinen in om van de zonsondergang te genieten.

Wij hebben van de zon genoten, tot half zes hebben we buiten gezeten.