Maandag 12 januari.

Na de koffie zijn we rustig richting Merzouga gefietst. Eerst langs de kamelenstalling bij de buren, blijft leuk om te zien. Daarna zijn we bij hotel  Kanz Erremal langsgegaan. Hier hebben we jaren geleden op de camping gestaan, toen ng met prachtig uitzicht op de duinen. Er is een aanbouw aan het hoofdgebouw gekomen, geen uitzicht meer vanaf de camping. Je kunt ook niet meer bij het zwembad komen. Het kampeergedeelte onder de palmen is er nog wel er stonden echter geen campers. De toiletgebouwtjes met de houtboilers zijn er ook nog. Deze werden onderhouden door een oude man, Mon Ami noemden wij hem en als we weer op de camping kwamen herkende hij ons altijd. Nu is hij met pensioen en woont nog wel in het dorp werd ons verteld door een jongeman die naar ons toekwam en hem herkende op de foto die wij hem lieten zien.

Naast Kanz Erremal is een enorm groot hotelcomplex gebouwd waar alle dagen veel luide muziek vandaan komt. Er stonden ook een aantal touringcars.

Wij zijn doorgefietst naar Merzouga. Eerst naar het postkantoor voor postzegels en toen de weg af onder de poort door tot waar de weg ophoudt bij een parkeerterrein onder het grote duin. Een praatje gemaakt met een jongeman die ons allerlei excursies wilde verkopen. Van kamelen tot quad en 4x4 tours. Wij gaan lopen en fietsen zeiden we, hij wou toch nog even een foto maken. Hier spreekt ook bijna iedereen Engels, dat is wel fijn.

Aan de weg naar het duin staan nu ook enige nieuwe hotels. De kamelenstalling is er ook nog, net als de camping onder aan het duin. Daar wilden we ook een keer staan maar de weg er naartoe kan lastig zijn door het vele zand.

In de hoofdstraat zijn een aantal restaurantjes en bij één ervan hebben we lekker gegeten. De gewone straten zien er heel anders uit, heel gesloten met overal dichte muren.

Terug op de camping nog lekker buiten gezeten. Voor onze neus is een grote, hoge, blauwe truck komen staan. Het is helemaal donker geworden binnen, weg uitzicht! Morgen maar een ander plaatsje zoeken!

Dinsdag 13 januari.

Aan de andere kant van de camping bij het duin was veel ruimte gekomen dus eerst maar verhuisd vandaag. We staan nu ver naar voren en hebben mooi uitzicht.

Vanmorgen zijn we ook weer even het duin ingelopen, weer een duintje verder. Het was wel een beetje fris vandaag met een pittig windje erbij  maar in de zon is het lekker.

Vanmiddag zijn we weer op de fiets gestapt, nu de andere kant op. Eerst naar de groenteman in het dorp en toen langs de campings en hotels over de onverharde weg langs het duin het dorp uit. Ook hier groeien woestijnmeloenen. Eigenlijk is dit pad voor quads en na een poosje werd het te zanderig en zijn we omgekeerd en via een ander zandpad kwamen we tenslotte weer in het dorp terecht. In het oude gedeelte van het dorp zijn de straten niet verhard en ook hier weer die muren.

In één van de supermarktjes hebben we Hollandse Edammerkaas kunnen kopen, er stond zelfs pindakaas!

Woensdag 14 januari.

De dag begon bewolkt dus ons uitzicht was grijs vanmorgen. Het was niet koud en na de koffie zijn we het duin ingelopen. We zijn gekomen tot het hoge duin achter de palmboom rechts. Met een beetje donker weer is het net zo mooi.

Vanmiddag prikte de zon erdoor en hebben we lekker buiten gezeten met een boek. Tegen de avond stak er een windje op en ’s avonds hebben we een klein regenbuitje gehad.

Tijdens de fietstocht naar de steengroeve vorige week hadden wen onderweg een plantje meegenomen “roos van Jericho”genaamd. Het ziet er heel doods uit maar Tina had gehoord dat hij in het water weer tot leven zou komen. Na een week met de wortel in een potje water deed hij echter nog niets. Na een beetje googelen lazen we dat je het bolletje moet weken in lauw water dan zou er na een paar uur leven in moeten zitten. En jawel, na een paar uur stond hij helemaal open. Bloeien doet hij echter nog niet!

Donderdag 15 januari.

Volop zon vanmorgen. Na de koffie zijn we op de fiets gestapt. Ongeveer acht jaar geleden, het kan ook negen zijn, zijn we met Gerard en Margot naar de flamingo’s gefietst in het Lac de Merzouga. De route ging eerst naar Merzouga en daar een stukje voorbij is een afslag over een onverharde weg de woestenij in. Het meer hadden we snel gevonden maar deze keer kwamen we aan de andere kant uit dus zijn we eerst een stuk onderlangs het meer gefietst. Eerst zagen we geen flamingo’s maar wel kamelen en een heleboel auto’s en ook wat campers. Op deze plek was het erg druk dus zijn we verder gefietst tot een heuveltje. Van bovenaf zagen we toch een groepje flamingo’s maar wel heel ver in het water, het was natuurlijk veel te druk aan de oever. De vorige keer konden we ze van dichterbij bekijken. We hebben heerlijk een poos op het heuveltje gezeten en zijn toen via een andere “weg” weer terug gefietst.

Vrijdag 16 januari.

Weer mooi weer vandaag.

Het wordt een beetje een gewoonte maar om elf uur zijn we het duin weer ingegaan. Nu hadden we de hoge top links in gedachten. Na een uurtje waren we daar! We gaan lekker in ons eigen tempo en nemen regelmatig even een kleine rustpauze, dan kom je een heel eind. Het is best wel zwaar want op sommige gedeeltes doe je één stap omhoog en glijd je er een halve naar beneden! Het uitzicht was weer geweldig. Het zand was te koud om op blote voeten te gaan dus hadden we sportschoenen aan. Bij de camper aangekomen zaten ze vol zand.😄

In het begin van het duin staan waterputten met zonnepanelen. Hier wordt water uit de bodem opgepompt.

Vanmiddag wilden we in Hassilabied eten. Er zijn een paar kleine restaurantjes maar die waren allemaal dicht, misschien vanwege het vrijdagmiddaggebed. In een onopvallende zijstraat zagen we een bord met restaurant Fatima erop. We dachten dat er een klein terrasje zou zijn. Het bleek echter een gloednieuw hotel te zijn en de keuken was open dus wij naar binnen, de fietsen mochten binnen de muur staan.

In een gezellige eetzaal zaten acht Franse mannen te eten en het rook erg lekker. Het smaakte ook erg lekker! Een compleet drie-gangen menu, salade, tajine galia( gehaktballetjes met veel ui en tomaat) met vers brood, olijven en een groot bord met fruit toe voor € 9 per persoon. Een glas versgeperste sinaasappelsap erbij voor € 2.

Na het eten mochten we wel even rondkijken. De kamers zijn erg netjes en groot met een mooie douche. In het midden is een zwembad en vanaf het dakterras heb je mooi uitzicht. Een overnachting met diner en ontbijt kost € 90 voor twee personen, dit kun je je toch niet voorstellen. Als we weer eens in de buurt zijn gaan we zeker weer heen!

Op de camping hebben we nog lekker in de zon gezeten en tegen de avond zijn de fietsen weer ingeladen en de mat opgerold want morgen gaan we weer een stukje rijden.

De roos van Jericho bloeit nog steeds niet, we laten hem maar weer even opdrogen. Hij krult weer helemaal op, later nog maar eens proberen.