Zondag 21 december.

De bedoeling was om de kerstdagen op camping Bakkanou te zijn maar er wordt regen voorspeld aan de kust dus zijn we wat eerder naar het zuiden gegaan.

Vandaag hadden we een mooie rit. Het eerste deel naar Tiznit, waar we nog boodschappen hebben gedaan, is nog vlak maar daar voorbij richting Bouizarkane kom je in de bergen. We reden op een goede weg met nieuw asfalt.  Boven op een pas was een goede plek om te lunchen en daar was het koud. Eenmaal over de pas en weer naar beneden ligt dan Bouizarkane. De campig ligt een stukje voor het dorp maar we zijn eerst doorgereden naar de groenteboer voor groente en fruit. Naast de groentekraam was de slager, daar zou ik even gehakt halen. Aan het vlees te zien had de man rundvlees. Toen ik stond te wachten begon de koeienkop naast me te schommelen in de wind en ben ik maar gauw weggelopen. Dat ging me net iets te ver!

We staan hier goed, lekker in de zon en dankzij de muur in de luwte want het waait wel.

Maandag 22 december.

We wilden weer verder want er werd nog meer wind voorspeld en tegen de berg aan hingen vanmorgen al flinke buien.

Toen we af wilden rekenen om kwart over negen moest de campingbeheerder nog uit zijn bed gehaald worden. Hij was er snel en toen konden we € 6 afrekenen.

Het laatste stukje naar de camping is een onverharde, smalle weg van een kilometer lang. Dit moesten we natuurlijk eerst terug maar dat ging beter dan heen want nu weet je dat het goed kan.

Eerst hingen er nog donkere wolken achter ons maar het bleef droog en na een half uur scheen de zon. Het eerste deel van de route was de weg ook vrij smal maar dat werd later ook beter. Er wordt wel aan de weg gewerkt, er waren een paar kleine omleidingen waar nieuwe bruggen aangelegd worden.

Na een paar dorpjes en oases kwamen we op een heel eenzaam stuk. Daar vonden we een zijweggetje om koffie te drinken.

Ter hoogte van Icht, waar we ook wel eens gestaan hebben ,waaide het hard en stoof het ook flink.

Bij Akka hebben we een broodje gedaan en 30 km voor Tata liepen de eerste kamelen langs de weg.

Om half drie waren we op camping Le Palmier, hier hebben we ook al eerder gestaan. Het is nog niet heel druk en we vonden een mooie plek onder de palmen.

Dinsdag 23 december.

Als vanouds lagen de broodjes weer bij de camper vanmorgen.

We staan gunstig voor de zon, om half tien kunnen we al buiten zitten.

Gisteren hadden we een gasfles besteld bij Mohammed die samen met zijn broer Ali nog steeds de camping runt. Om elf uur kwam de grote gaswagen en voor 150 dirham, € 15, hebben we nu een rode fles butaan.

Vanmiddag zijn we naar de oase gefietst om een foto te maken voor een kerstgroet, we hebben er een paar gemaakt maar het is toch de kasbah geworden.

De oase zelf is nog steeds heerlijk rustig, we mogen hier graag fietsen. Bij het waterreservoir is een nieuwe moskee gebouwd, net als achter de camping trouwens. Voor de rest is er niet veel veranderd.

Als we onze stoel af en toe verplaatsen kunnen we tot half zes in de zon zitten. We hebben de kerstboom maar opgetuigd want we blijven wel hier tot na de feestdagen.

Vrijdag 26 december.

We voelen ons weer helemaal thuis.

In het stadje met de vele kleine winkeltjes kun je nog steeds voor alle boodschappen en nog veel meer terecht. Het is iedere keer weer een ontdekkingstocht waar je wat kunt krijgen.

Gisteren zijn we helemaal van de éne kant van de oase naar de andere kant gefietst. In het midden ligt zelfs een sportveld en langs de rand twee dorpjes. Het palmenbos is wel drie kilometer lang. Het hoofdpad wordt ook veel gebruikt door de schooljeugd uit de omringende dorpjes die in Tata naar school moet.

Ons kerstdiner werd om half zeven bij de camper afgeleverd, een lekkere tajine beuf met pruimen en amandelen met versgebakken brood.

Vanmiddag zijn we gaan lunchen in het dorp. Op vrijdag is er couscous te krijgen met kip en groenten, ook voor € 10 en erg lekker.

Daarna liepen we nog een rondje door het centrum. De vrijdagse gebedsdienst was nog aan de gang en dan is het heel rustig op straat en bij de winkeltjes. De hele dienst was ruim een uur lang in het hele dorp te horen. Dit hadden we nog niet eerder gehoord.

Na de dienst kwam het leven weer op gang. Alles ging weer open en de kinderen gingen weer naar school.

Zaterdag 27 december.

De halve camping ging naar de souk vanmorgen dus zijn we ook maar even gaan kijken. Er is een heel nieuw terrein gekomen aan de overkant van de rivier. Lekker verse groente en fruit ingeslagen.

Vanmiddag zijn we op de fiets gestapt en de weg naar het noorden het dorp uit gefietst. Eerst door de oase en dan richting bergen langs de rivier de Tata. Het was een mooie fietstocht . Na zeven kilometer kwamen we bij ons doel, de grotten in de hoge rivierwand van de tegenwoordig bijna droge rivier. Bijzonder om te zien. Op sommige plaatsen leken het wel druipsteengrotten maar wel met een heel andere kleur. Gelukkig gaf Google Maps precies aan waar ze waren want langs de weg werd het alleen in het Arabisch aangegeven.

Ondertussen werd de lucht steeds donkerder en terug op de camping kregen we zowaar een regenbuitje.

Het was met 17 graden ook iets koeler vandaag.

Woensdag 31 december.

Gelukkig is de zon weer helemaal terug. Na een paar dagen van 18 graden was het vandaag weer 21 graden. In de zon en in de luwte is het dan best warm. Af en toe moeten je dan de schaduw even opzoeken en dat in december.

’s Ochtends rommelen we wat bij de camper of doen wat boodschappen in het dorp en na de middag pakken we even de fiets voor een tochtje in de omgeving. Er zijn meerdere wegen de stad uit en overal kom je wat anders tegen. Een paar dagen geleden vonden we de vuilnisbelt, die hebben we maar niet op de foto gezet. Bij een volgend tochtje kwamen we door een dorpje en een stukje verderop langs de akkers waar aardappels en groente wordt geteeld. Hier konden we goed zien hoeveel moeite het kost om hier iets te verbouwen. Langs iedere rug aardappels ligt een slang voor de bewatering. Het is hier zo vreselijk droog. Desondanks kost de groente die plaatselijk wordt geteeld bijna niets. Onvoorstelbaar.

Genietend van het laatste zonnetje van vandaag hebben we alvast geproost op de jaarwisseling en een gezond en gelukkig Nieuwjaar.

Donderdag 1 januari 2026.

In Marokko wordt geen oud en nieuw gevierd dus het was een hele rustige jaarwisseling, geen geknal. Zelf hebben we met de top 2000 op de radio het nieuwe jaar afgewacht. De Fransen kwamen nog even naar buiten om twaalf uur maar na een kwartier was iedereen weer binnen en werd het weer stil op de camping. Vanmorgen toen we buiten aan een bakje koffie zaten kwamen ze toch nog even “Bon Annee” wensen, toch wel aardig.

Het Nederlandse stel dat we op de boot ontmoet hadden zijn ook een paar dagen hier op de camping geweest. We komen bijna geen Nederlanders tegen dus een praatje af en toe is wel gezellig. Zij zijn vanmorgen weer vertrokken, richting Zagora.

Vanmiddag hebben we de fiets weer gepakt. Net voor het dorp ligt aan de rivier ook een camping. Daar zijn we heen gefietst en vandaar verder het dal in. De weg loopt helemaal om het palmenbos heen door een klein dorp en komt uiteindelijk bij Agadir Lehna, het dorpje dat je vanaf de camping kunt zien liggen met de Marabout op de heuvel erboven.

Deze keer konden we met de elektrische fietsen omhoog fietsen tot vlakbij de Marabout. Het hek was gesloten dus daar konden we niet bij. Het uitzicht op het dorp en het palmenbos was wel erg mooi. In de verte kun je Tata zien liggen.

Om terug te komen hebben we het pad onder langs de kasbah genomen. Dit komt uit op het pad door het palmenbos dat weer naar de camping leidt.

Bij de camper konden we nog weer even van de zon genieten.