Vrijdag 12 december.

Inmiddels zijn we weer verder op weg naar het zuiden.

Gisteren waren we in Oualidia, een stadje aan een lagune aan

de westkust. De cp is in het laag gelegen gedeelte en ligt vlakbij het strand waar vaak hele hoge golven te zien zijn.

Onze trouwdag hebben we gevierd met een heerlijke tajine aan “huis”gebracht door Ali op zijn brommertje met achterop een wit kistje met dekens erin om de tajine warm te houden. Het was superlekker!

Op het plein achter de cp was het een gezellige boel. Tot een uur of elf reed jong en oud in de gekleurde autootjes  met muziek erin en met skelters af en aan. Daarna werd het lekker rustig.

Vanmorgen ging de rit weer verder. Bij Safi houdt de tolweg op dus daarna ging het over de N1, de gewone doorgaande weg. Dit gaat niet zo snel maar is eigenlijk veel leuker! Er is weer van alles te zien onderweg. Als er toevallig markt in het dorp is, is het een chaos op de weg. Dit is altijd op de doorgaande weg en dan moet je gewoon heel voorzichtig doorrijden, er ontstaat dan vanzelf ruimte om te rijden. Ga niet stilstaan want dan wordt je omringd door mensen, ezels en handkarren. Het doet wel heel gezellig aan.

We staan nu op camping La Calme, een ruime, rustige camping 4 km van de doorgaande weg af en ongeveer 20 km ten zuiden van Essaouira. Er is een hotel bij, een leuk restaurant en de warme douches zijn heerlijk. Helaas heeft het wel bijna de hele middag geregend.

Zaterdag 13 december.

Na een paar rijdagen zijn we vandaag maar een dagje hier gebleven. Het weer is wat opgeknapt, zonnetje/ wolkje, en we hebben de camping maar eens verkend. Eigenlijk is het een leuke camping. Er is een mooi zwembad en het hotel heeft een mooie binnenplaats. Er zijn nog twee grote velden voor campers met zon en schaduw. Alles is wel een beetje scheef maar een paar blokken eronder doen wonderen.

Vannacht stonden we met zijn vijven. Vanmiddag spraken we de Nederlandse bewoner van een camper die er zo te zien al wat langer stond. Dat klopte want hij staat hier al tien jaar lang zes maanden achterelkaar. Tussendoor vliegt hij dan een week naar Malaga naar vrienden want je mag hier nog maar drie maanden achter elkaar zijn. Dan moet je het land uit, verlengen mag niet meer maar je mag wel zo terug. Typisch Marokko?

Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt. Aan de andere kant van de weg loopt de rivier waar na de regen wat water in loopt. Langs de weg liggen een aantal hotels en villa’s, het was wel heel stil overal. De camping ligt op een heuvel met veel arganbomen die nu vol met noten zitten. De hele omgeving is mooi groen. Het dichtstbijzijnde dorpje is drie kilometer verderop en een supermarkt is op acht kilometer afstand, wel afgelegen dus. Heeft als voordeel dat je niet de moskee hoort.

Maandag 15 december.

Gisteren was weer een rijdag, bijna helemaal over de N1.

Voor de koffie vonden we een mooie plek in de bergen. Tegenwoordig kun je rustig ergens gaan staan zonder dat er iemand komt bedelen. Er lopen wel mensen langs maar iedereen loopt gewoon door, dat was vroeger wel anders. We zoeken wel een plek buiten een dorp.

Het was een mooie rit. Het landschap was afwisselend en het wegdek ook. Soms smal en rabbig maar ook mooie nieuwe stukken.

Na een mooie bergpas kwamen we weer bij zee. Ook kwamen we door een vallei met heel veel bananenbomen. In het stadje werden ze dan ook heel veel te koop aangeboden.

Nu staan we op een camping ten noorden van Agadir bij het dorp Aourir vijf kilometer het dal in.

Na het vinden van een plek hebben we een tajine besteld in het restaurant. Eigenlijk wilden we daar wel eten maar het gaat om half zes dicht. De tajine Kefta smaakte in de camper ook lekker!

Vanmorgen zijn we op de fiets naar beneden naar het dorp gegaan om wat boodschappen. Het was druk in de winkelstraat maar voornamelijk met auto’s. Er zijn heel veel leuke kleine winkeltjes. We zijn bij de bakker, de slager en de groenteman geweest en weer goed geslaagd. Daarna was het tijd voor een bakje nosnos, koffie met hete melk.

Het was bewolkt vandaag maar niet koud. Vanmiddag prikte de zon er nog even door en zijn we bij de camper gebleven.

Om kwart voor vijf zakte de zon achter de berg en werd het tijd om op te ruimen want het koelt meteen af. Gelukkig wordt het niet heel koud. Nu, om tien uur, is het nog 14 graden.

Lhazib.

Donderdag 18 december.

We staan alweer een paar dagen op camping Bakkanou. Deze camping ligt bij een klein plaatsje Lhazib 30 km ten zuiden van Agadir.

Dinsdag zijn we hierheen gereden. Bij Agadir hebben we eerst de Marjane nog bezocht. Er is een heuse kerstafdeling in deze grote supermarkt, hij behoort dan ook tot een Franse winkelketen. Hier konden we ook een nieuwe kruimeldief kopen voor € 36, de oude had het begeven.

Op de camping is in zes jaar tijd veel veranderd. Het is echt een groene oase geworden, bomen en struiken zijn flink gegroeid. Er wordt altijd gevraagd om het afvalwater bij de bomen te gooien, heeft toch geholpen!  Verder zijn er een aantal huisjes gebouwd voor de verhuur en is er ook een groot zwembad aangelegd met een restaurant erbij. Hier wordt nog aan gewerkt. Het is alleen nog niet heel druk hier.

In het dorpje is alles nog hetzelfde. De moskee staat er nog en ook de zes kleine winkeltjes zijn allemaal nog open.

Vanmiddag zijn we naar Tifnit gefietst, een dorpje aan de kust op vier km fietsen. Het dorp is bijna helemaal verdwenen! Alleen de militaire basis staat er nog en daarnaast liggen de vissersbootjes en dan is er niets meer. In de gekleurde huisjes woonde een handjevol mensen, er waren twee restaurantjes en een winkeltje, dat is allemaal weg. Volgens de mensen die wij daar spraken is alles opgekocht door rijke mensen uit Qatar en die gaan er een groot hotel bouwen.

We hebben er eens een tajine op het strand gegeten, helaas gaat dat niet meer gebeuren.

Vrijdag 19 december.

Vanmorgen begon een beetje bewolkt maar om elf uur brak de zon door en zijn we op de fiets gestapt om naar Sidi Bibi te fietsen.

Onderweg is niet veel veranderd, er zijn alleen een paar kassen bijgekomen en de weg is nog een beetje slechter geworden. Als je rustig fietst is het goed te doen en de route is erg leuk. Je komt door een paar dorpjes en het landschap is verderop mooi groen. Uit de verte ziet zo’n dorpje er leuk uit. Als je er dan doorheen rijdt zie je heel veel muren, soms dan wel met mooie deuren erin of vrolijke muurschilderingen. Ieder dorp heeft ook wel één of twee moskeeën.

Na 16 km waren we in Sidi Bibi, dit stadje ligt aan de drukke doorgaande weg naar Agadir. Er was geen markt maar even goed was het druk op straat, vooral bij de vele winkeltjes. In een zijstraat is een hele rij restaurantjes en daar hebben we een tajine met geitenvlees gegeten. Was nog lekker ook! Soms moet je iets gewoon proberen.

Na een poosje rondgekeken te hebben zijn we via dezelfde weg weer terug gefietst. In de buurt van het dorp Takkat bij de afslag naar de duinen en het strand worden quads en buggy’s verhuurd, wel op 6 plaatsen staan er heel veel. Toen we een stukje de zijweg ingingen kwamen we wel vier groepen toeristen op quads tegen, op weg naar het strand. Dat maakt best veel lawaai en dat in de buurt van een beschermd natuurreservaat. Het blijft Marokko. Wij houden het maar bij de fiets.