Zondag 28 juni.

Gelukkig was het mooi weer vandaag dus hebben we het laatste stukje naar de vuurtoren van Slettnes ook maar gereden. Een kort maar mooi ritje. Na 20 km kom je bij Gamvik, dit dorpje is groter dan we in herinnering hadden. Daar moet je doorheen rijden en dan nog een paar km naar de vuurtoren en nog weer even verder zijn dan langs een onverharde weg door het natuurreservaat een paar parkeerplaatsen.

We waren hier al om elf uur en konden nog een plaatsje uitzoeken. Je kijkt overal op zee en ook zie je de vuurtoren. Nu, vanavond staan alle drie de P’s vol, in totaal 14 campers. Is niet zoveel, je moet hier dan ook op tijd zijn.

Vanmiddag zijn we een wandeling over de heuvel gaan doen, die wordt aangegeven met paaltjes. We eindigden bij een baaitje waar goed 100 jaar geleden een dorp was, Steinvåg. Dit was een belangrijk dorp voor de vissers in de regio. Er was een kabeljauwlevertraanfabriek, er schijnen best wat huizen te hebben gestaan en een winkel en een school. Van dit alles is niets meer over, alleen nog een hutje.

Op de terugweg kwam er een groepje rendieren op ons pad. Ze kwamen best dichtbij en een jong beestje was wel heel nieuwsgierig, je kon hem bijna aanraken.

Het wemelt hier van de rendieren. Toen we zaten te eten kwam er een groep langs de camper voorbij over het weggetje.

Vanavond zijn we over de weg naar de vuurtoren gelopen en het pad langs de kust en over het witte strandje weer terug, een rondje van ongeveer 2 km. Het was heel stil, we kwamen niemand tegen.

De vuurtoren is gebouwd in 1905 en is op het vaste land de meest noordelijke vuurtoren ter wereld.

Maandag 29 juni.

Gisteravond laat kwam er nog een groot cruiseschip van de Hurtigrutten voorbij varen, de combinatie met het kleine vissersbootje was wel leuk.

Omdat we nog geen “zonsondergang” hebben gezien zijn we gisteren opgebleven. Cor had opgezocht op internet dat de zon om 24.40 uur op het laagste punt zou staan. Er lag wel een wolkenband op het water maar zover kwam de zon niet eens! Hij bleef echt een heel eind boven het water hangen en ging toen weer omhoog. Bizar hoor!

Vanmorgen was het eerst nog wat donker. We zijn eerst terug naar Mehamn naar de supermarkt gereden voor een paar boodschapjes. Pizza voor vanavond. Meteen ook maar koffie gedronken en er is een servicepunt in het dorp dus de tanken geleegd en gevuld. Daarna terug over weg 888 naar de doorgaande weg 98.

Gaandeweg klaarde het steeds meer op en op de hoogvlaktes hadden we nu prachtig weer, mooie blauwe luchten dus ook veel blauwe meertjes. We zijn een paar keer gestopt om te genieten van het mooie, ruige landschap. Dat gaat op deze weg goed want er zijn veel ruime P’s.

Bij hetzelfde uitkijkpunt als op de heenweg hebben we nu een broodje gedaan in de zon op het bankje.

Aangekomen bij Ifjord aan weg 98 was het nog te vroeg om te stoppen dus zijn we doorgereden richting Kirkeness. We hebben een paar hoog gelegen P’s overgeslagen en zijn blijven staan op een soort van P vlak voor Tanabru. We staan boven de rivier en een eindje van de weg die trouwens al rustiger wordt. Het is alweer een paar dagen geleden maar vanmiddag konden we weer in de zon zitten, even lekker lezen.

Dinsdag 30 juni.

Het was een regendag vandaag.

Het eerste dorp dat we tegenkwamen was Tanabru. Daar hebben we koffie gedronken.

Na het dorp, over de brug, kwamen we weer op de E6. Die hebben we gevolgd tot de cp in Kirkenes. De rit ging vlot. Er waren wat overstekende rendieren en wegwerkzaamheden maar dat hoort er hier bij. ’s Winters kunnen ze natuurlijk niets aan de wegen doen, dat moet in een paar maanden tijd gebeuren.

Er waren genoeg P’s onderweg en we zijn een paar keer gestopt. Om drie uur stonden we hier. Het is niet een mooie plek, op het industrieterrein, maar soms is gewoon functioneel ook genoeg.

We kijken op de steiger waar morgenochtend de Hurtigrutten aanlegt.

Nu, om negen uur komt de zon er weer bij. Morgen beloven ze een droge dag.

Woensdag 1 juli.

Om negen uur legde hij aan.

Na het ontbijt en de koffie zijn we er even heen gelopen. Van dichtbij zijn ze toch wel heel groot!

Er is op het haventerrein een klein souvenirwinkeltje en daar kon ik een vingerhoedje van Kirkenes scoren. Die verkopen ze in het noorden niet zoveel.

Na te hebben gevuld en geleegd zijn we naar de P bij de kerk in het centrum gereden. Hier kijken we mooi op het water en zijn dus overal wat dichterbij.

Vandaag hebben we rustig aan gedaan. Tussen de buien door scheen de zon heel fel en hebben we een paar loopjes gedaan.

Het centrumpje oogt wel knus. Op het centrale plein kun je wat geschiedenis van de streek zien. Er is ook een foto van hoe het dorp in 1898 was. Midden in het centrum onder een heuvel ligt de “Andreasgrot”, een schuilkelder uit de tweede wereldoorlog. Hij is helaas maar één uur per dag open, we waren te laat.

In het oude deel van het dorp staan de straatnamen nog in twee talen aangegeven, Noors en Russisch.

Vanmiddag zijn we nog in een klein winkelcentrum wezen kijken en hebben een ijsje gehaald, het was op dat moment erg mooi weer.

Om half vijf hadden we een regenbui en één donderslag. Toen het weer droog was zijn we het centrum weer ingelopen om ergens te gaan eten. Je wordt tenslotte maar één keer 69!

Onze eerste keus restaurant was gesloten, de tweede was vol geboekt. Toen zijn we bij een Thais restaurantje beland waar het gekleurde busje bij stond. We dachten eerst dat het een campertje was maar het bleek een foodtruck te zijn. De eendenborst was erg lekker!

Donderdag 2 juli.

Vandaag hebben we een bijzondere rit gemaakt.

Vanuit Kirkenes kun je naar Grense Jacobselve, dat is de grens rivier tussen Noorwegen en Rusland. We hebben nog getwijfeld of we het wel zouden doen maar in de laatste revieuws werden geen risicovolle situaties vermeld dus besloten we toch te gaan.

We waren op tijd weg. De rit is weliswaar maar 60 km maar het grootste deel van de route is het wegdek slecht.

Ongeveer 10 km van Kirkenes is een grenspost met Rusland die nu gesloten is. Voor de grenspost moesten we linksaf op weg 886, hier draait de weg weer van de grens af. Het is een mooie route. Langs de fjord en door de bergen met hier en daar wat huizen en ook nog een kerk die ook als school fungeert.

Bij Bjørnstad, waar 2 huizen staan, kom je bij de grensrivier. Aan de Noorse kant staan gele palen en waarschuwingsborden. Aan de overkant staan rode palen.

Na ongeveer 8 km kom je bij een klein kerkje, de Oscar II kapel. In de 19^e eeuw werd de grens tussen Noorwegen en Rusland vast gesteld. De vissers uit beide landen hadden echter voortdurend onenigheid over waar de grens was. Om de grens goed te markeren is in 1869 de kerk gebouwd.

Hier kun je aan de overkant een Russische uitkijkpost zien staan. Ook aan Noorse zijde is een uitkijkpost op de berg maar die wordt niet meer gebruikt.

De weg eindigt een km verderop aan de Barendszee.

In dit gebied woonden in de 19^e eeuw vissers. Er staan nu nog enkele huisjes die als zomerhuis worden gebruikt. De laatste vaste bewoners zijn in 1968 vertrokken.

Er is nog een botenhelling en een badhuisje. Er is ook een mooi strandje. Natuurlijk moesten we even de watertemperatuur controleren. Voor ons absoluut niet om te zwemmen! Na een minuut staan in het water deden de voeten al pijn. Het is wel heel helder water.

Wij hadden nog een plaatsje op de P weten te bemachtigen maar na ons werd het dringen om een plekje.

We wilden hier niet blijven, het was ons te druk. Dus na een poosje rondkijken zijn we weer terug gereden.

Weer bij de doorgaande weg aangekomen zijn we maar rechtsaf gegaan! Er waren nog een paar P’s maar die vonden we niet om te overnachten dus zijn we weer naar Kirkenes gegaan, vast langs de supermarkt geweest en staan nu weer op de cp bij de kade. Aan de stroom want de koelkast moest worden ontdooid, de eerste keer pas deze reis.

Morgen gaan we Finland in.

Vrijdag 3 juli.

Om half tien reden we weer. Onze route ging eerst 30 km terug tot het dorpje Neiden. Hier hebben we koffie gedronken op de P bij een mooie stroomversnelling, Skoltefossen. Deze leverde aan beide kanten van de brug een mooi plaatje op. Op de heenweg  waren we doorgereden want toen regende het.

Hier moesten we afslaan richting Finland  over weg 92. In Noorwegen waren nog wegwerkzaamheden over een lengte van twee kilometer. Daarachter was het wegdek erg mooi. Na een km of tien reden we Finland binnen, het wegdek bleef gelukkig erg goed.

Het landschap is heel erg veranderd. We hebben de fjorden achter ons gelaten en rijden nu tussen de dennenbossen en meren, ook mooi.

Rendieren lopen hier ook!

Om te eten zijn we gestopt bij een klein Sami-museum. Binnen is een kleine tentoonstelling en een souvenirwinkeltje en buiten staan wat huisjes. Naast het terrein staat een klein kerkje.

Vlakbij is ook een mooi strand. Daar hebben we lekker een poosje gezeten, daar waren niet zoveel vliegen. We zijn nog steeds niet verder gekomen dan pootjebaden hoewel het water niet zo koud was als gisteren.

Omdat de camper tussen de bomen stond waren er veel vliegen. Dus zijn we nog 15 km verder gereden naar een picknickplaats bij een meertje. Hier zijn veel minder vliegen en we staan lekker rustig een eindje van de weg af.

Eigenlijk is het hier een uur later maar we houden onze eigen tijd aan omdat we hier toch maar een paar dagen zijn.

We hebben zoveel nieuwe indrukken opgedaan dat onze “harde schijf”

vol begint te raken. Dus hebben we besloten door Midden Zweden terug te gaan. De Baltische Staten houden we nog tegoed!

Zaterdag 4 juli.

Vanmorgen gingen we met een beetje naar gevoel weer weg van ons mooie plekje. Toen we zaten te ontbijten kwam er een Nederlands grijs Pösl busje aanrijden. Hij reed snel en doelbewust naar het droogtoilet dat iets hoger staat. Vijf minuten later kwam hij weer terug en reed weer naar de weg. Die heeft dus in het droogtoilet zijn wc geleegd. Daar zijn ze niet voor gemaakt! Gek toch dat er zoveel bordjes komen met verboden voor campers! Je bent hier te gast, mag op veel plekken gratis staan en dan vervuil je de boel op die manier. Dat kan toch niet. Zo dat moest ik even kwijt. 😡

Vlak daarna zijn we ook vertrokken want we wilden een flink eindje rijden. De weg was goed en rustig, onderweg nog een bakje gedaan. Na 40 km reden we op de E75, iets drukker.

Net voor het plaatsje Inari zijn we een zijweg ingegaan. Na twee km is er dan een P vanwaar je naar de rivier kunt lopen. Op deze plek is er in de rivier een heftige stroomversnelling, de Janiskoski rapids met een hangbrug naar de overkant. Er lopen ook veel wandelroutes hier. Mooi gebied!

Na hier gekeken te hebben was het tijd voor een broodje. Daarna zijn we in het dorp nog even gestopt om bij het Inarimeer te kijken. Dit is een heel groot meer maar door de vele bomen zie je er onderweg niet zoveel van.

Er was een grote souvenirwinkel waar ze een vingerhoedje voor ons hadden.

Hierna moesten we nog 140 km rijden, dat viel een beetje tegen. De route is mooi hoor, eindeloos bossen, water en af en toe overstekende rendieren.

Om kwart voor vier waren we op onze bestemming. Een mooie cp aan een stuwmeer een stukje voorbij het dorp Vuotso. Het was mooi weer en we hebben tot half zeven buiten gezeten.

Zondag 5 juli.

De zon was er weer bij en de rit ging vlot. Het landschap boeide niet zo vandaag. Heel vlak en bijna alleen maar bomen. Voor de lunch vonden we nog een leuke P bij een meertje. Hier konden we lekker in de schaduw staan.

Daarna was het nog maar een stukje naar het dorp van de Kerstman. Die woont op de poolcirkel iets ten noorden van Rovanimie.

Het dorp bestaat uit een paar restaurants, vakantiehuisjes, een hotel, veel souvenirwinkels, het postkantoor en natuurlijk het kantoor van de Kerstman. Alles is het hele jaar door in kerstsfeer met veel kerstbomen overal. Op het postkantoor komen jaarlijks meer dan 500.000 brieven binnen. Die liggen per land gesorteerd. In het kantoor worden de cadeautjes opgeslagen. Hier kun je op de foto met Santa Claus zelf maar dat ging ons toch net iets te ver!

We hebben een poosje rondgekeken en een vingerhoedje en een kerstbal gescoord. Ook zijn we in het dorp de poolcirkel weer overgestoken.

Vanavond hebben we in één van de restaurants een rendierburger gegeten. Je moet alles een keer geproefd hebben. Smaakte goed hoor.

Er is hier een grote P en daar staan nu zo’n 40 campers om te overnachten.